سؤال: چه رابطهاي بين صلوات بر پيامبر(ص) و استجابت دعا هست که در روايات داريم چنانچه دعاي خود را با صلوات همراه کنيد مستجاب ميشود؟
جواب: همانطور که ميفرماييد علاوه بر رواياتي که صلوات را عامل هدم گناهان ميداند، رواياتي داريم که ميفرمايد صلوات موجب برآوردهشدن حاجات ميشود، مثل اينکه: رسول خدا ميفرمايند:
«من صلّي علي محمّد و علي آل محمّد مائة مرّة قضي اللَّه تعالي له مائة حاجة».[1]
هركس بر محمّد و آل محمّد صد بار درود بفرستد، خداوند صد حاجت او را بر ميآورد.
يا رواياتي که ميفرمايد براي برآوردهشدن حاجات خود، همراه آنها، صلوات بر محمد و آل محمد را قرار ده. از جمله اينکه امام صادق(ع) ميفرمايند:
«مَنْ كَانَتْ لَهُ إِلَي اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَاجَةٌ فَلْيَبْدَأْ بِالصَّلَاةِ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ثُمَّ يَسْأَلُ حَاجَتَهُ ثُمَّ يَخْتِمُ بِالصَّلَاةِ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ يَقْبَلَ الطَّرَفَيْنِ وَ يَدَعَ الْوَسَطَ إِذَا كَانَتِ الصَّلَاةُ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَا تُحْجَبُ عَنْه.[2]
هركس به درگاه خداي عزوجل حاجتي دارد بايد به صلوات بر محمد و آلش شروع كند، و سپس حاجت خود را بخواهد، و در آخر هم به صلوات بر محمد و آل محمد پايان دهد، زيرا كه خداي عزّ و جلّ كريمتر از آن است كه دو طرف دعا را بپذيرد، و وسط دعا را واگذارد، زيرا صلوات بر محمد و آل محمد محجوب نيست.
يا ميفرمايند: «لَا يَزَالُ الدُّعَاءُ مَحْجُوباً حَتَّي يُصَلَّي عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد».[3]
پيوسته دعا محجوب است (و ميان آن و استجابتش حجاب و پردهاي حائل است) تا بر محمد و آلش صلوات فرستاده شود.
و يا ميفرمايند: «مَنْ دَعَا وَ لَمْ يَذْكُرِ النَّبِيَّf رَفْرَفَ الدُّعَاءُ عَلَي رَأْسِهِ فَإِذَا ذَكَرَ النَّبِيَّ f رُفِعَ الدُّعَاء».[4]
هر كه دعائي كند و نام پيغمبر (ص) را نبرد آن دعا بالاي سرش بچرخد، و چون نام پيغمبر (ص) را برد دعا بالا رود.
علت چنين قاعدهاي را بايد در صفاتي دانست که در قلب ذاکر صلوات پديد ميآيد، به طوري که عملاً گويندة صلوات، با ذکر صلوات با نور پيامبر و ائمه در محضر خدا حاضر ميشود و با چنين حضوري مانعي بين او و فيض حضرت ربالعالمين باقي نميماند و همان ملائکهاي که با صلوات بر محمد و آل او، به مدد ذاکر صلوات ميآيند، در برآوردهشدن حاجات او را ياري ميکنند.
به اميد آنکه توانسته باشيم در شناخت مقام نبي(ص) و امامان معصوم عليهم السلام قدمي برداشته باشيم و با صلوات بر آن ذوات مقدسه خود را به انوار آنها نزديک کنيم.
«والسلام عليكم و رحمةالله و بركاته»
[1] - «مناقب علي بن ابي طالب»، ص 295.
[2] - «الكافي»، ج2 ، ص 494.
[3] - «الكافي»، ج2 ، ص491.
[4] - «الكافي»، ج2 ،ص 491.
اصغر طاهرزاده،صلوات بر پيامبر(ص) عامل قدسي شدن روح،ص103-105
جواب: همانطور که ميفرماييد علاوه بر رواياتي که صلوات را عامل هدم گناهان ميداند، رواياتي داريم که ميفرمايد صلوات موجب برآوردهشدن حاجات ميشود، مثل اينکه: رسول خدا ميفرمايند:
«من صلّي علي محمّد و علي آل محمّد مائة مرّة قضي اللَّه تعالي له مائة حاجة».[1]
هركس بر محمّد و آل محمّد صد بار درود بفرستد، خداوند صد حاجت او را بر ميآورد.
يا رواياتي که ميفرمايد براي برآوردهشدن حاجات خود، همراه آنها، صلوات بر محمد و آل محمد را قرار ده. از جمله اينکه امام صادق(ع) ميفرمايند:
«مَنْ كَانَتْ لَهُ إِلَي اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَاجَةٌ فَلْيَبْدَأْ بِالصَّلَاةِ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ثُمَّ يَسْأَلُ حَاجَتَهُ ثُمَّ يَخْتِمُ بِالصَّلَاةِ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ يَقْبَلَ الطَّرَفَيْنِ وَ يَدَعَ الْوَسَطَ إِذَا كَانَتِ الصَّلَاةُ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَا تُحْجَبُ عَنْه.[2]
هركس به درگاه خداي عزوجل حاجتي دارد بايد به صلوات بر محمد و آلش شروع كند، و سپس حاجت خود را بخواهد، و در آخر هم به صلوات بر محمد و آل محمد پايان دهد، زيرا كه خداي عزّ و جلّ كريمتر از آن است كه دو طرف دعا را بپذيرد، و وسط دعا را واگذارد، زيرا صلوات بر محمد و آل محمد محجوب نيست.
يا ميفرمايند: «لَا يَزَالُ الدُّعَاءُ مَحْجُوباً حَتَّي يُصَلَّي عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد».[3]
پيوسته دعا محجوب است (و ميان آن و استجابتش حجاب و پردهاي حائل است) تا بر محمد و آلش صلوات فرستاده شود.
و يا ميفرمايند: «مَنْ دَعَا وَ لَمْ يَذْكُرِ النَّبِيَّf رَفْرَفَ الدُّعَاءُ عَلَي رَأْسِهِ فَإِذَا ذَكَرَ النَّبِيَّ f رُفِعَ الدُّعَاء».[4]
هر كه دعائي كند و نام پيغمبر (ص) را نبرد آن دعا بالاي سرش بچرخد، و چون نام پيغمبر (ص) را برد دعا بالا رود.
علت چنين قاعدهاي را بايد در صفاتي دانست که در قلب ذاکر صلوات پديد ميآيد، به طوري که عملاً گويندة صلوات، با ذکر صلوات با نور پيامبر و ائمه در محضر خدا حاضر ميشود و با چنين حضوري مانعي بين او و فيض حضرت ربالعالمين باقي نميماند و همان ملائکهاي که با صلوات بر محمد و آل او، به مدد ذاکر صلوات ميآيند، در برآوردهشدن حاجات او را ياري ميکنند.
به اميد آنکه توانسته باشيم در شناخت مقام نبي(ص) و امامان معصوم عليهم السلام قدمي برداشته باشيم و با صلوات بر آن ذوات مقدسه خود را به انوار آنها نزديک کنيم.
«والسلام عليكم و رحمةالله و بركاته»
[1] - «مناقب علي بن ابي طالب»، ص 295.
[2] - «الكافي»، ج2 ، ص 494.
[3] - «الكافي»، ج2 ، ص491.
[4] - «الكافي»، ج2 ،ص 491.
اصغر طاهرزاده،صلوات بر پيامبر(ص) عامل قدسي شدن روح،ص103-105
ادامه مطلب ....
http://www.nooreaseman.com/forum76/thread50247.html
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر