و سارعوا الی مغفرةٍ من ربّکم

و سارعوا الی مغفرةٍ من ربّکم

«و سارعوا الی مغفرةٍ من ربّکم و جنّةٍ عرضهاالسّماوات والارض اعدّت للمتّقین» آل عمران آیه : 133

و به‏سوی آمرزشی از پروردگارتان و بهشتی که فراخنای آن به گستردگی آسمانها و زمین است و برای پرهیزکاران آماده شده است، بشتابید.



آیه شریفه بیانگر این نکته است که هان ای مردم باایمان! در انجام‏دادن کارهایی که باعث آمرزش شما می‏شود، از یکدیگر سبقت بگیرید. حال این اعمال چیست، دیدگاهها متفاوت است:





1. از «ابن عبّاس» است که به اسلام و ایمان گرایش یابید؛

2. از امیرمؤمنان نقل کرده‏اند که به اجرای تکالیف دینی خویش و مقرّرات خدا بشتابید.

3. پاره‏ای گفته‏اند: به هجرت به‏سوی خدا و پیامبر دست زنید.

4. دسته‏ای دیگر معتقدند: در بجاآوردن نماز شایسته و تکبیر نخستین آن، از هم پیشی گیرید.

5. به‏اعتقاد گروهی از مفسّران، در اجرای فرمانهای خدا شتاب کنید.

6. و جمعی آن را «شتاب در بجاآوردن نمازهای چندگانه» تفسیر کرده‏اند.

7. به عقیده بعضی، منظور این است که به‏سوی جهاد حرکت کنید.

8. و به‏نظر برخی دیگر، در توبه‏کردن و بازگشت به بارگاه خدا از یکدیگر سبقت گیرید.

در تفسیر جمله «و جنّةٍ عرضهاالسّماوات والأرض» نیز دیدگاه‏ها متفاوت است:

1. پاره‏ای گفته‏اند: منظور این است که «به‏سوی بهشتی بشتابید که فراخنای آن به‏گستردگی تمامی آسمانها و زمینهای هفتگانه است». و بدان دلیل به عرض بهشت اشاره شده است که مردم باایمان با اطّلاع از عرض آن، گستردگی و طول آن را دریابند.

2. پاره‏ای دیگر معتقدند که بها و ارزش بهشت، به‏اندازه آسمانها و زمین است. به عبارت دیگر، «عرض» را به بها معنا کرده‏اند؛ چنانکه گاه می‏گوییم «عرضت هذا المتاع للبیع» و منظورمان نشان‏دادن قدر و منزلت و شکوه و ارزش کالا است.

3. و برخی نیز برآنند که منظور گستردگی و فراخنای بهشت است؛ چرا که در فرهنگ عرب، هرگاه بخواهند شکوه و وسعت زمین یا شهر و کشوری را نشان دهند، واژه «عرض» را درمورد آن بکار می‏برند و این مطلب هم در اشعار و هم در ادبیات عرب‏نمونه‏های بسیار دارد، ازجمله «امرؤالقیس» - شاعر مشهور عرب - گفته است: «بلاد عریضه و ارض عریضه» که منظورش، وصف شهرهای بزرگ و سرزمینهای خرّم و پرطراوت است.

دوزخ کجاست؟

اگر براستی بهشت به گستردگی آسمانها و زمین و به عبارت روشنتر به وسعت جهان هستی است، پس دوزخ کجاست!

روایت کرده‏اند که پیامبر در پاسخ به این پرسش فرمود: سبحان‏اللّه! آیا وقتی شب از راه می‏رسد، می‏پرسید روز کجاست؟

البته رسول اکرم پرسش آنان را با پرسش تفکّربرانگیز دیگری پاسخ داد؛ امّا این پرسش را می‏توان بدینصورت تفسیر کرد که «هان ای بندگان خدا! برای آفریدگاری که می‏تواند شب تیره و تار را هرگاه که اراده فرمود، ببرد و روز روشن را جایگزین آن سازد، آسان است که دوزخ را در هر جا که اراده فرمود، پدیدآورد و حاضر سازد».

برخی نیز این پرسش را طرح کرده‏اند که: اگر بهشت در آسمانهاست، باید کوچکتر از آن باشد؛ پس چگونه است که آیه شریفه، بهشت را به گستردگی آسمانها و زمین توصیف می‏کند؟

در پاسخ به این پرسش، چند نظر ارائه شده است:

1. «انس‏بن مالک» می‏گوید: بهشت برفراز آسمانهای هفتگانه و زیر عرش خدا است.

2. دانشمند دیگری بر این عقیده است که بهشت برفراز آسمانها، و دوزخ در زیرزمین است.

3. و برخی گفته‏اند: منظور این است که بهشت در سمت بالاست ، نه اینکه در آسمان است. و برای آفریدگار هستی دشوار نیست که در سمت بالا، جهانهایی به گستردگی آسمانها پدید آورد.

4. گروهی از مفسّران نیز برآنند که منظور آیه شریفه این است که بهشت در روز رستاخیز و جهان دیگر، به فراخنای آسمانهاست، نه اکنون.

«اعدّت للمتّقین»

این جمله تصریح می‏کند که بهشت برای پرواپیشگان آماده شده است؛ حال آنکه می‏دانیم گناهکارانی که توبه کنند و مهر و بخشایش خدا شامل حالشان شود، و نیز کودکان و دیوانگان هم، با ارزانی‏شدن خرد به آنان، وارد بهشت می‏شوند. پس مفهوم این جمله آن است که بهشت پرطراوت و زیبا در اصل برای پرهیزگاران آماده شده است و دیگران بعد از آنان وارد بهشت می‏شوند.

پاره‏ای نیز معتقدند که اگر به‏خاطر پرواپیشگان نبود، آفریدگار هستی بهشت را نمی‏آفرید؛ و این درست بسان آن است که فردی سفره‏ای پر نعمت و رنگین برای شخصیت گرانقدری بگستراند و در کنار آن، دیگران نیز بهره‏مند شوند. در اینجا روشن است که هدف اصلی، احترام گذاردن به آن شخصیت گرانمایه بوده است ؛ و برخورداری دیگران درواقع به‏برکت و احترام او است.

از آیه شریفه چنین برمی‏آید که بهشت هم اکنون موجود است. چرا که آماده، به این مفهوم است که هم‏اکنون آفریده شده است.

تفسیر مجمع البیان

ادامه مطلب ....



http://www.nooreaseman.com/forum76/thread50093.html



منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان



تبادل لينك