خرما نتوان خورد از این خار که کِشتیم
دیبا نتوان بافت ازین پشم که رِشتیم
بر لوح معاصی خط عذری نکشیدیم
پهلوی کبائر حسناتی ننوشتیم
ما کُشته ی نفسیم و بس آوَخ که برآید
از ما به قیامت که چرا نفس نکـُشتیم
افسوس بر این عمر گرانمایه که بگذشت
ما از سر تقصیر و خطا در نگـذشتیـم
دنیا که در او مَردِ خدا، گِل نَسِرِشته است
نامرد که مائیم چرا دل بِسِرشتیم
ایشان چو ملخ در پس زانوی ریاضت
ما مورِ میان بسته، دوان بر در و دَشتیم
پیری و جوانی چو شب و روز برآمد
ما شب شد و روز آمد و بیدار نگشتیم
واماندگی اندر پس دیوارِ طبیعت
حیفست و دریغا که درِ صلح به هِـشتـیم
چون مرغ برین کنگره تا کی بتوان خواند
یکروز نگه کن که بر این کنگره خِشتیم
ما را عجب ار پشت و پناهی بُوَد آنروز
کِامروز کسی را نه پناهیم و نه پُـشتیم
گر خواجه شفاعت نکند روز قیامت
شاید که ز مشّاطه نرنجیم، که زشتیم
باشد که عنایت برسد ورنه مپندار
با این عمل دوزخیان کاهل (که اهل) بهشتیم
سعدی مگر از خرمن اقبال بزرگان
یک خوشه ببخشند که ما تخم نکِشتیم
سعدی
دیبا نتوان بافت ازین پشم که رِشتیم
بر لوح معاصی خط عذری نکشیدیم
پهلوی کبائر حسناتی ننوشتیم
ما کُشته ی نفسیم و بس آوَخ که برآید
از ما به قیامت که چرا نفس نکـُشتیم
افسوس بر این عمر گرانمایه که بگذشت
ما از سر تقصیر و خطا در نگـذشتیـم
دنیا که در او مَردِ خدا، گِل نَسِرِشته است
نامرد که مائیم چرا دل بِسِرشتیم
ایشان چو ملخ در پس زانوی ریاضت
ما مورِ میان بسته، دوان بر در و دَشتیم
پیری و جوانی چو شب و روز برآمد
ما شب شد و روز آمد و بیدار نگشتیم
واماندگی اندر پس دیوارِ طبیعت
حیفست و دریغا که درِ صلح به هِـشتـیم
چون مرغ برین کنگره تا کی بتوان خواند
یکروز نگه کن که بر این کنگره خِشتیم
ما را عجب ار پشت و پناهی بُوَد آنروز
کِامروز کسی را نه پناهیم و نه پُـشتیم
گر خواجه شفاعت نکند روز قیامت
شاید که ز مشّاطه نرنجیم، که زشتیم
باشد که عنایت برسد ورنه مپندار
با این عمل دوزخیان کاهل (که اهل) بهشتیم
سعدی مگر از خرمن اقبال بزرگان
یک خوشه ببخشند که ما تخم نکِشتیم
سعدی
پی نوشت:
در این شبهای ماه مبارک رمضان، این شعر رو که در حقیقت به مثابه حدیث نفس و توبه نامه ای برای بندگان هست، حیفم اومد که اینجا نذارم.
+
سعدی در این غزل به مفهومی چون شفاعت، صراحتا تاکید میکنه و بهش اعتقاد نشون میده. همین امر کافیه که نشون بده سعدی اهل تسنن نبوده و اگر هم در تاریخ از سعدی به عنوان شاعری سنّی یاد میشه، شاید به خاطر این بوده که سعدی تقیه میکرده.
موفق باشین.
92/4/26
ادامه مطلب ....
http://www.nooreaseman.com/forum387/thread52993.html
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر