کودکی که لنگه کفشش را امواج از او گرفته بود ، روی ساحل نوشت :
” دریا دزد است ”
مردی که از دریا ماهی گرفته بود ، روی ساحل نوشت :
“ دریا سخاوتمندترین سفره ی هستی است ”
موج دریا آمد و جملات را با خود محو کرد و این پیام را به جا گذاشت :
” برداشت دیگران در مورد خود را در وسعت خویش حل کنیم ”
آنگاه که غرور کسی را له می کنی،
آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی،
آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی،
آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری ،
آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی،
آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری ،
می خواهم بدانم،
دستانت رابسوی کدام آسمان دراز می کنی تابرای
خوشبختی خودت دعا کنی؟
” دریا دزد است ”
مردی که از دریا ماهی گرفته بود ، روی ساحل نوشت :
“ دریا سخاوتمندترین سفره ی هستی است ”
موج دریا آمد و جملات را با خود محو کرد و این پیام را به جا گذاشت :
” برداشت دیگران در مورد خود را در وسعت خویش حل کنیم ”
آنگاه که غرور کسی را له می کنی،
آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی،
آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی،
آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری ،
آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی،
آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری ،
می خواهم بدانم،
دستانت رابسوی کدام آسمان دراز می کنی تابرای
خوشبختی خودت دعا کنی؟
ادامه مطلب ....
http://www.nooreaseman.com/forum228/thread49020.html
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر