عشق ؛ آتشی سوزان ، اما گوارا!
نزدیک به یک سال میگذرد که در آتشی سوزان می سوزم . کمتر شبی به یاد دارم که بدون آب دیده به خواب رفته باشم و آه آتشین قلب و روح مرا خاکستر نکرده باشد !
خدایا نمی دانم تا کی باید بسوزم ؟ تا چند رنج ببرم ؟ در همه حال ، همه جا و همیشه تو شاهد بوده ای عشقی پاک داشتم و آن را به پرستش ذات مقدس تو ارتباط می دادم ، ولی عاقبتش به آتشی سوزان مبدل شد که وجودم را خاکستر کرد .
احساس می کنم تا ابد خواهم سوخت . شمعی سوزان خواهم بود که از سوزش من شاید بشریت لذت خواهد برد!
خدایا ، از تو صبر می خواهم و به سوی تو می آیم .
خدایا تو کمکم کن...
(شهید چمران - بهار 1960 - کالیفرنیا)
منبع parvazeeshgh.persianblog.ir
ادامه مطلب ....
http://www.nooreaseman.com/forum54/thread49406.html
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر