ان مع الدنيا آخرة
صدوق در حديث چهارم مجلس اول امالى به استادش روايت كرده است كه : قيس بن عاصم گفت : با جماعتى از بنى تميم به حضور رسول الله صلى الله عليه و آله رسيديم ، پس گفتم اى پيغمبر خدا!به ما اندرزى بقرما تا از آن بهره ببريم كه ما گروهى هستيم در بيابان به سر مى بريم
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: يا قيس !ان مع العز ذلا، و مع الحيوة موتا، و ان مع الدنيا آخرة ، و ان لكل شى ء رقيبا، و على كل شى ء حسيبا، و ان لكل اجل كتابا، و انه لا بدلك من قرين يدفن معك و هو حى ، و تدفن معه و انت ميت ، فان كان كريما اكرمك ، و ان كان لئيما اسلمك ، ثم لا يحشر الا معك ، و لا تحشر الا معه ، و لا تسئل الا عنه ، فلا تجعله الا صالحا، فانه ان صلح آنست به ، و ان فسد لا تستوحش الا منه ، و هو فعلك .
اين حديث شريف ، اگر چه همه آن نور است ، و هر جمله آن بابى از حقيقت را به روى انسان مى گشايد، و براى اهل سر به سرى اشارت مى كند، مع ذلك بايد در اين چند جمله دقت و تامل بسزا كرد كه فرمود: با دنيا آخرت است . ، نفرمود بعد دنيا آخرت است تا آخرت در اصول زمانى دنيا قرار گيرد. و فرمود: قرينى كه با تو دفن مى شود، حى است و محشور نمى شوى مگر با او، و وحشت نمى كنى مگر از وى . به خصوص كه در آخر فرمود: آن قرين فعل تو است .
( انه الحق ، ص 124. )
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/1CJd4NJ
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر