سلام علیکم و رحمه الله .
سلام دوستان بزرگوار
این شبهه ای است که اخیراً بعضی از دوستان من مطرح کرده اند . آن را به اشتراک می گذارم و از اساتید خوبم انتظار دارم نظر دهند .
چگونه باید اعتقادات خود را بعنوان یک مؤمن در هر آئینی ، پایه ریزی نمود ؟
با احساسات و لطائف روحی -تنها با تعقل و تفکر و یا چیزی که هر دوی اینها در آن رعایت شود ؟
کدام رفتار را به نفع دین می دانید ؟ برای ترقی در یک مکتب ناب کدام یک بیشتر ضرورت دارند ؟
آیا صرف تغییرات صورت گرفته در زندگی بشر و مدرنیزه شدن آن ، ضرورت تغییر در نوع نگرش و عکس العملها نسبت به دین احساس میشود ؟ چقدر ؟نسبت به کدام رفتارها باید عکس العملی نو پیش گیرد ؟
آیا برخوردهای احساسی در دین همان خرافات و موهومات هستند ؟
اگر انسان با عقل و تفکر خویش ( با احتساب تلاش عقلانی و فکری در حد وسع ) نتوانست برخی از آنها را بپذیرد و خود را برای انجام آنها قانع سازد ، آیا گناه نموده ومسیر کج را پیموده است ؟و یا این رفتار او توهین به مقدسات بحساب می آید ؟
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/1o9WWec
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر