کلید اسرار ریزش ها
انسان ها همیشه مورد آزمون الهی قرار میگیرند و این جزء سنتهای الهی است اما از بررسی احادیث و روایات مشخص می شود که آخرالزمان، زمان ابتلائات، امتحانات و فتنههای بزرگ است.
امیرالمؤمنین در نهج البلاغه (خطبه 16) می فرمایند:
وَ الَّذِی بَعَثَهُ بِالْحَقِّ لَتُبَلْبَلُنَّ بَلْبَلَةً، وَ لَتُغَرْبَلُنَّ غَرْبَلَةً، وَ لَتُسَاطُنَّ سَوْطَ الْقِدْرِ، حَتَّى یَعُودَ اءَسْفَلُكُمْ اءَعْلاَكُمْ وَ اءَعْلاَكُمْ اءَسْفَلَكُمْ، وَ لَیَسْبِقَنَّ سَابِقُونَ كَانُوا قَصَّرُوا، وَ لَیُقَصِّرَنَّ سَبَّاقُونَ كَانُوا سَبَقُوا، وَ اللَّهِ مَا كَتَمْتُ وَشْمَةً، وَ لاَ كَذَبْتُ كِذْبَةً، وَ لَقَدْ نُبِّئْتُ بِهَذَا الْمَقَامِ وَ هَذَا الْیَوْمِ.
سوگند به كسى كه محمد را به حق فرستاده است، در غربال آزمایش، به هم درآمیخته و غربال مى شوید تا صالح از فاسد جدا گردد. یا همانند دانههایى كه در دیگ مىریزند، تا چون به جوش آید، زیر و زبر شوند. پس، پستترین شما بالاترین شما شود و بالاترینتان، پست ترینتان. واپس ماندگانتان پیش افتند و پیشى گرفتگانتان واپس رانده شوند. به خدا سوگند، كه هیچ سخنى را پنهان نداشتهام و دروغ نگفتهام كه من از چنین مقامى و چنین روزى آگاه شده بودم.
چرا برخی از غربال عبور می کنند و چه باید کرد که روی غربال باقی ماند؟
ریشه و کلید اسرار ریزشها چیست:
با کنکاش مختصری در روایات به دستهای از روایات برخورد میکنیم که کلید اسرار ریزشها را به دست ما خواهد داد.
مَن لم ینفق فی سبیل ولی الله ابتلی بأن یُنفق فی سبیل عدو الله
کسی که از انفاق چیزی درراه ولی خدا، بخل ورزید، مبتلی خواهد شد به انفاق همان چیز در راه دشمن خدا:
امام صادق (ع): أَنْفِقْ وَ أَیْقِنْ بِالْخَلَفِ وَ اعْلَمْ أَنَّهُ مَنْ لَمْ یُنْفِقْ فِی طَاعَةِ اللَّهِ ابْتُلِیَ بِأَنْ یُنْفِقَ فِی مَعْصِیَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَنْ لَمْ یَمْشِ فِی حَاجَةِ وَلِیِّ اللَّهِ ابْتُلِیَ بِأَنْ یَمْشِیَ فِی حَاجَةِ عَدُوِّ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ (منلایحضرالفقیه، جلد۴، ص ۴۱۲٫)
امام صادق (ع): انفاق کن و یقین داشته باش که خداوند جای آن را پر میکند. هر کس که در راه اطاعت خداوند انفاق نکند، مبتلا به آن می شود که در راه معصیت او انفاق کند. و کسی که در راه کمک به ولی خدا قدم برندارد، مبتلا به آن میشود که در راه حاجت دشمن خداوند گام بردارد.
خلاصه:
من لم:
ینفق فی سبیل ولی الله.................ابتلی بان...............ینفق فی سبیل عدوالله
ینفق فی طاعه الله.........................ابتلی بان...............ینفق فی معصیه الله
یمش فی حاجه ولی الله..................ابتلی بان...............یمش فی حاجه عدوالله
امام صادق (علیهالسلام): مَنْ مَنَعَ حَقّاً لِلَّهِ عَزَّوَجَلَّ أَنْفَقَ فِی بَاطِلٍ مِثْلَیْهِ (الکافی، جلد۳، صفحه ی 506)
امام صادق (علیهالسلام): کسی که حقّی از حقوق خداوند را ادا نکند، (مجبور میشود) دو برابر آن را در راه باطل انفاق نماید.
پیامبر اکرم (ص): مَنْ مَنَعَ مَالَهُ مِنَ الْأَخْیَارِ اخْتِیَاراً صَرَفَ اللَّهُ مَالَهُ إِلَى الْأَشْرَارِ اضْطِرَارا (بحار، جلد۹۳، صفحه ۱۳۱٫)
پیامبر اکرم (ص): کسی که مال خود را اختیاراً از مصرف در راه خوبان باز دارد، خداوند مال او را در راه اشرار با اجبار صرف خواهد نمود.
انفاق:
انفاق اقسام مختلفی دارد و به انفاق مالی محدود نمی شود
انفاق فکری و فرهنگی (نویسندگان، هنرمندان، خوانندگان و.....)، انفاق اجتماعی (آشتی دادن مومنین و......)، انفاق مالی، انفاق آبرو، انفاق وقت، انفاق زبان، انفاق جان و.....از انواع انفاق به حساب میآیند.
از بررسیهای به عمل آمده به نظر میرسد ترتیب اهمیت انفاق اینگونه است: آبرو، مال، جان (انفاق فرهنگی در گروه آبرو جای میگیرد). انفاق از یک لبخند که بر برادر مومن خود میزنید شروع می شود تا دادن آبرو برای خدا.
اکنون از متن این روایات کم کم به کلید اسرار ریزش ها دست یافته ایم:
پس کلید اسرار ریزشها "لم ینفق فی سبیل الله" است. انفاق نکردن لبخند، وقت، مال، جان، صدا، شعر، هنر، زبان، آبرو برای خدا.
ریزش ها و رویش ها از نظر رهبری (خطبه های نماز جمعه 26/9/78) برداشت از (KHAMENEI.IR - پايگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيت‌الله‌العظمی سيدعلی خامنه‌ای)
دل انسان غمگین میشود و میشکند بهخاطر اینکه چرا کسانی که نان انقلاب را خوردند، نان اسلام را خوردند، نان امام زمان را خوردند، دم از امام زمان زدند، دم از ائمّه معصومین زدند، حالا طوری مشی کنند که اسرائیل و امریکا و سیا و هرکسی که در هر گوشه دنیا با اسلام دشمن است، برایشان کف بزنند! این، انسان را غصّهدار میکند. ولی به شما عرض کنم، بشارتهای الهی اینقدر زیاد است که هر غمی را از دل پاک میکند. بشارتهای الهی خیلی زیاد است. نباید خیال کرد که اگر چهار نفر آدمی که سابقه انقلابی دارند، از کاروان انقلاب کنار رفتند، پس انقلاب غریب ماند. نه آقا، همه انقلابها، همه فکرها، همه جریانهای گوناگون اجتماعی، هم ریزش دارند، هم رویش دارند؛ ریزش در کنار رویش. شما به صدر اسلام نگاه کنید، ببینید آن کسانیکه در دوران غربت اسلام و غربت علی، از امیرالمؤمنین دفاع کردند، چه کسانی بودند؟ اینها سابقهداران اسلام نبودند. سابقهداران اسلام، جناب طلحه و جناب زبیر و جناب سعدبنابی وقّاص و امثال اینها بودند. بعضی از اینها علی را تنها گذاشتند؛ بعضی از اینها در مقابل علی ایستادند. اینها ریزشها بودند. اما رویش کدام است؟ رویش، عبداللَّهبنعبّاس است؛ محمّدبنابیبکر است؛ مالک اشتر است؛ میثم تمّار است. اینها رویشهای جدیدند. اینها که در زمان پیامبر نبودند؛ اینها در همان دوران غربت اسلام روییدند؛ اینها نهالهای تازهاند. شما ببینید یک مالک اشتر در همه تاریخ اسلام چقدر مؤثّر است. بله؛ ممکن است کسانی ریزش پیدا کنند که البته مایه تأسّف است. وقتی به امیرالمؤمنین شمشیر زبیر را دادند، گریه کرد. همانطور که گفتم، غصّه دارد. غصّه دارد کسانی ریزش پیدا کنند که یک روز پای سفره انقلاب، پای سفره امام زمان، پای سفره اسلام و قرآن نشستند و نان و نمک اسلام را خوردند؛ اما در کنار آن ریزشها، مالک اشترها هستند؛ عبداللَّهبنعباسها هستند. امیرالمؤمنین هرجا در میدانهای جنگ احتیاج به زبان داشت، عبداللَّهبنعباس میرفت و امیرالمؤمنین را یاری میکرد. هرجا احتیاج به شمشیر داشت، مالک اشتر بود. مثل مالک اشتر، مثل عبداللَّهبنعباس، مثل محمّدبنابیبکر - مثل این رجال - نه یکی، نه ده نفر، نه هزار نفر که هزاران نفر بودند. اینطور نیست که شما خیال کنید حالا چهار نفر آدمی که از راه برگشتند و نیرویشان تمام شد، معنایش این است که نیروی این گردونه عظیم تمام شده است. نه آقا؛ بعضیها در بین راه قوّهشان تمام میشود. بله؛ ضعیفترها وسط راه آذوقهشان تمام میشود. یک نفر از مشهد حرکت کرده بود که با کاروانی به کربلا برود. به خواجه اباصلت که رسیدند - کسانی که به مشهد رفتهاند، میدانند که خواجه اباصلت کجاست - گفت ما که خرجیمان تمام شد! بعضیها خرجیشان در خواجه اباصلت تمام میشود؛ بعضیها خرجیشان بین راه تمام میشود؛ بعضیها دو سه کیلومتر میآیند، بعد خرجیشان تمام میشود! این همان ارتجاع و برگشتن است. این افتخار نیست؛ این ننگ است؛ این بریدن است؛ این از راه ماندن است؛ اما: «الم تر کیف ضرب اللَّه مثلاً کلمة طیبة کشجرة طیبة اصلها ثابت و فرعها فی السماء)»؛ ریشه مستحکم است و شاخهها روزبهروز همینطور زیادتر میشود: «تؤتی اکلها کلّ حین باذن ربّها)»؛ رویش جدید هست. جا دارد که درباره این ریزشها و رویشها، از دیدگاه جامعهشناختی و روانشناختی و تاریخی، کار و بحث کنند. بحثهای بسیار مهمّی است و من متأسّفانه مجالش را ندارم.
دکتر محمدعلی رستمی
عصر ظهور
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/Wolx7n
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر