۱. خود را به انجام فرائض در بهترین اوقات آن، با نوافل آنکه مجموعاً پنجاه و یک رکعت مىشود، مکلف نمائید. و اگر ممکن نشد چهل و چهار رکعت بخوانید. و هرگاه گرفتارىهاى دنیوى شما را مشغول داشت این نباید کمتر از نماز (اوابین) که همان هشت رکعت نافله ظهر است، باشد.
۲. نوافل را بجا آور مخصوصاً نماز شب را که چاره از آن نیست. عجب مىدارم از آنکس که کمال مىطلبد اما شبزندهدارى نمىکند. سراغ نداریم که کسى بدون آن به کمالاتى رسیده باشد.
۳. قرآن کریم را با صداى نیکو و حزنانگیز به هنگام شب تلاوت نمائید که شراب مؤمن است.
۴. وردهاى معمول را که همواره در اختیار شما است انجام دهید و سجدهی معروفه را از پانصد تا یک هزار ملازم باشید.
۵. همچنین به زیارت هرروزه حرم مبارک حضرت على (علیه السلام) -براى کسانى که مجاور هستند-و رفتن هرچه بیشتر به مساجد معظمه و سایر مساجد ملتزم شوید، که حالت مؤمن در مساجد مانند ماهى است در آب.
۶٫ و هرگز بعد از نمازهاى واجب تسبیح حضرت صدیقه (صلواتالله علیها) را ترک نکنید که آن ذکر کبیر است و لااقل در هر مجلسى یک دوره آن ترک نشود.
۷. و دعاى فرج جهت ظهور حضرت حجت (صلواتالله علیه)، به هنگام قنوت وتر بعد از نوافل شب و بلکه در هر روز و در همه دعاها، از ضروریات است.
۸. خواندن زیارت جامعه-منظور جامعه کبیره است-در هر روز جمعه از دیگر ضروریات است.
۹. تلاوت قرآن کریم کمتر از یک جزء نباشد.
۱۰. دوستان نیکوکار را زیاد ملاقات کنید، که آنان برادران راه و همراهان تنگهها هستند.
۱۱. و اهل قبور را به هنگام روز، یک در میان، زیارت کنید؛ شب به زیارت قبور نروید.
ما را چه به دنیا که مغرور بدارد ما را؛ آن ما را گرفتار نموده و به خود مىکشاند، در حالىکه از آن ما نیست. طوبى و خوشى دائم براى کسانى که بدنهاى آنها در عالم خاکى است اما دلهایشان در لاهوت (یعنى در عالم احدیت و عزّ پروردگار) است؛ آنان عده محدودى هستند اما واقعیت و اصالت آنها بیشتر و افزونتر است.
۲. نوافل را بجا آور مخصوصاً نماز شب را که چاره از آن نیست. عجب مىدارم از آنکس که کمال مىطلبد اما شبزندهدارى نمىکند. سراغ نداریم که کسى بدون آن به کمالاتى رسیده باشد.
۳. قرآن کریم را با صداى نیکو و حزنانگیز به هنگام شب تلاوت نمائید که شراب مؤمن است.
۴. وردهاى معمول را که همواره در اختیار شما است انجام دهید و سجدهی معروفه را از پانصد تا یک هزار ملازم باشید.
۵. همچنین به زیارت هرروزه حرم مبارک حضرت على (علیه السلام) -براى کسانى که مجاور هستند-و رفتن هرچه بیشتر به مساجد معظمه و سایر مساجد ملتزم شوید، که حالت مؤمن در مساجد مانند ماهى است در آب.
۶٫ و هرگز بعد از نمازهاى واجب تسبیح حضرت صدیقه (صلواتالله علیها) را ترک نکنید که آن ذکر کبیر است و لااقل در هر مجلسى یک دوره آن ترک نشود.
۷. و دعاى فرج جهت ظهور حضرت حجت (صلواتالله علیه)، به هنگام قنوت وتر بعد از نوافل شب و بلکه در هر روز و در همه دعاها، از ضروریات است.
۸. خواندن زیارت جامعه-منظور جامعه کبیره است-در هر روز جمعه از دیگر ضروریات است.
۹. تلاوت قرآن کریم کمتر از یک جزء نباشد.
۱۰. دوستان نیکوکار را زیاد ملاقات کنید، که آنان برادران راه و همراهان تنگهها هستند.
۱۱. و اهل قبور را به هنگام روز، یک در میان، زیارت کنید؛ شب به زیارت قبور نروید.
ما را چه به دنیا که مغرور بدارد ما را؛ آن ما را گرفتار نموده و به خود مىکشاند، در حالىکه از آن ما نیست. طوبى و خوشى دائم براى کسانى که بدنهاى آنها در عالم خاکى است اما دلهایشان در لاهوت (یعنى در عالم احدیت و عزّ پروردگار) است؛ آنان عده محدودى هستند اما واقعیت و اصالت آنها بیشتر و افزونتر است.
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/WLGdXA
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر