۱۳۹۳ شهریور ۲۲, شنبه

کم آوردیم!

کم آوردیم!





فکر کردیم بدون تو، برجهای بلند می سازیم و دل آسمان را می خراشیم و به خدا می رسیم! قدرت میاوریم و بی نیاز می شویم!فکر کردیم بدون تو، جهان را با آرزوهای «دل خوش کنکِ» چند روزه می گردانیم.

فکر کردیم می توانیم به این دنیای شلوغ و پر فریاد و هیاهو به انسان خسته از کار و عادت و همهمه، لختی سکوت هدیه کنیم! لختی خلوت! لختی سکون!

فکر کردیم می توانیم به عشق، رنگ هوس بزنیم و در قلبهای صادق جایشان دهیم!

فکر کردیم می شود دو روزه ی دنیا را سر در گریبان «بی خبری» فرو ببریم و آتش گرفتن جسدها بیجان انسانها و گلوله باران شیعیان را، با نشاط و سرگرمی به باد فراموشی بسپاریم!

فکر کردیم می توانیم جای خالی روح بزرگ تو را با هزار شبح تکه شده و خرد پر کنیم.

فکر کردیم...نه! فکر «آه» مادران داغ دیده ی رنج دیده را نکردیم!

فکر می کردیم،

اما نشد!

نتوانستیم!

کم آوردیم!



اکنون برای بخیه ی زخم های بی شمار محبت،

برای غلبه به آسمان خراشهای زور،

برای نوازش بر سر احساس های مرده و تلخ،

برای کندن گور جنگ و خونبازی،

برای دقایق رویا شده ی خلوت و سکوت،

برای مشتی آرامش

به تو نیاز داریم!



اینک!

پس از گذشت قرنها آشوب و بلا،

اعتراف می کنیم:

کم آوردیم،

تو را میان جهان...











منتظران منجی





ادامه مطلب ....



http://ift.tt/1rYRBaR



منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان



تبادل لينك



به گروه اسلامی ما در گوگل بپیوندید تا همیشه با هم باشیم


هیچ نظری موجود نیست: