آنچه حیا را می برد

آنچه حیا را می برد

اموری به عنوان موانع حیا و یا به عبارت دیگر علل بی حیایی یا کمی حیا معرفی شده‌اند که مهم‌ترین آنها در کلام شیوای دکتر رفیعی به شرح زیر است.



چه چیزحیا را از بین می‌برد ؟



۱- فقر و نداری : یکی از عوامل بی‌حیایی فقر و نداری است که باعث می‌شود گاهی انسان‌ها به گناه رو بیاورند. لذا حضرت امیرالمؤمنین فرمودند: هر کسی به فقر دچار شود ۴ مشکل به سرش می‌آید، یقینش ضعیف می‌شود، عقل و خردش کاهش پیدا می‌‌کند (توانایی فکر کردن ندارد)، و دینش هم رقیق می‌شود (توانمندی در انجام واجباتش ندارد)، بی‌حیا هم می‌شود (یا باید به دیگران رو بیاورد و التماس کند یا با جسارت بیشتر به جنایت یا سرقت مشغول شود). گاهی ثروت هم بی‌حیایی می آورد (اِنَّ الانسان لَیَطغی ان رَئاهُ استغنی).



مبارزه با فقر با ایجاد شغل می‌تواند درست شود. از طرفی مسائلی در جامعه هست که باعث فقر می‌شود، مثل عار نداشتن از کار کردن. در واقع عامل ریشه کن شدن فقط عار نداشتن از کار کردن است.



روزی امیر المؤمنین خانواده‌اش گرسنه بودند از خانه آمد بیرون دنبال کار، زمان پیامبر اکرم(ص) هم بوده است، چند تا از نخلستان‌های اطراف مدینه را سر زد ببیند کارگر نمی‌خواهند، بازار کار کساد بود، آقا یک فرسنگ از مدینه آمد بیرون، دیدن خانمی کنار باغی ایستاده و اطراف را نگاه می‌کند. پرسیدن خانم دنبال چی می‌گردی؟ گفت دنبال کارگر می‌گردم، دیوار باغ فرو ریخته، بچه‌ها و حیوانات اموال و میوه ‌ها را می‌برد، کارگری می‌خوام این دیوار را بکشد. حضرت فرمودند من. وارد باغ شدن، خودشون از چاه با سطل آب کشیدن، گل درست کردن، دیوار را کشیدن تا آخر شب، آخر شب مقداری خرما به حضرت دادن، حضرت آنها را به خانه آوردند و با همسر و بچه‌ها استفاده کردند.



همه انبیاء بلا استثناء چوپانی کردند. امام صادق(ع) فرمودند: تعطیل تجارت و کار باعث ضعف عقل و خرد است، به تدریج بدخو می‌شوید، تندخو می‌ شوید و حوصله‌تان سر می‌رود. اگر کسی بگوید من برای که باید سر کار بروم؟ برای ثوابش، برای افزایش عقل و خرد، برای افزایش اندیشه‌ات، امام صادق(ع) برای کسی که سرکار نمی‌‌رفت و خانه‌نشین شده بود و از سرمایه‌اش استفاده می‌کرد، پیغام دادند، خداوند برکت را از مالش می‌‌گیرد، خداوند عقل و اندیشه‌اش را کاهش می‌دهد، برگردد سر شغل و کارش.



۲- دومین آسیب حیا : پرهیز از فرهنگ قناعت و ساده زیستی



ساده زیستی فقر را از بین می‌برد، فقری که خود باعث ضعیف شدن حیاست. خیلی از رابطه های پنهانی جوان‌ها همین نبود فرهنگ ساده زیستی است، می بینند در خانواده موقعیتی که می خواهند را نمی توانند داشته باشند، به روابط نادرست و پنهانی به امید رسیدن به موقعیت بهتر رو می آورند. کار به فیلم و عکس و آبروریزی هایی می شود، به خاطر اندک محبت و پولی که می توانسته داشته باشد و راضی نبوده است.



۳- سومین عامل حیازدایی : اصرار بر گناه است



در دعای کمیل آمده است « اللّهم اغفِرلیَ الذُّنوبَ الّتی تَهتِکُ العِصَم» عصم را به پرده و سترها معنا کرده‌اند. سترحیا، پوشش حیا در اثر گناه زیاد و تکرار گناه شکسته می‌شود و قبح آن از بین می‌رود. لذا خداوند در قرآن می فرماید کسانی آمرزیده می شوند که اصرار بر گناه صغیره نداشته باشند. گناه صغیره باگناه کبیره تفاوت دارد، اما اصرار بر صغیره، صغیره را کبیره می کند. الان در جامعه قبح بعضی از گناهان شکسته شده مثل ریش تراشی حرام شرعی است اما اینقدر انجام شده که متدینین هم این کار را انجام می دهند. یا مثل طلا دست کردن برای مردها، چه برای نماز چه برای غیر نماز. مثل ربا که برای مردم عادی شده و قبحش شکسته. بی‌حجابی قبحش شکسته. کسی که می خواهد سیگار بکشد خجالت می کشد چند بار که کشید دیگه عادی شده و دیگه قبحی برای آن قائل نیست. رابطه دختر و پسر قبحش شکسته شده، عادی شده در جامعه، حساسیتی در انجام آن نیست.



نقل گناه بد است، اشاعه آن بد است، تکرار آن بد است و حیا را از بین می برد. اگر گناه کردی توبه کن و اصرار بر انجام دوباره آن نداشته باش.



۴- آسیب چهارم در حیا زدایی :کثرت کلام



این البته در مورد حرفهای لغو و فراوان مصداق دارد. از امیرالمؤمنین نقل شده است « مَن کَثُرَ کلامُهُ کَثُرَ خَطائُهُ» هر که زیاد حرف می زند زیاد هم اشتباه می کند. « وَ مَن کَثُرَ خطائُهُ قَلَّ حَیائُهُ » کسی که خطایش زیاد شود حیایش کم می‌شود. « وَ مَن قَلَّ حیائُهُ قَلَّ وَرَعُهُ » هر کسی که حیایش کم شود، تقوایش کم می‌‌شود. « وَ مَن قَلَّ وَرَعُهُ ماتَ قَلبُهُ» هر که تقوایش کم شود قلبش می‌میرد.



گاهی به دلیل همین بیهوده گویی‌ها دیگر از عبادات مثل نماز لذت نمی‌بریم . نه عصیان و گناه، لغو گویی را داریم مطرح می‌کنیم. همان که در قرآن داریم در خصائص مؤمنین آمده است « وَالّذینَ عَنِ الّغوِ مُعرِضون» .



بعضی از بزرگان از صبح تاشب همه حرف‌هاشون رو می نوشتن و شب جلوی خود می‌گذاشتند. ببیند چقدر حرف‌های لغو بیهوده دارند.



امام معصوم فرمودند خداوند دو تا سد برای زبانت گذاشته، دندان و لب. یعنی بسنج و توجه داشته باش.



بیهوده‌گویی آدم را سست می‌کند، و طبعاً آن شرم و حیا را از بین می‌برد، الفاظ ناپسند به حیا لطمه می‌زند.



۵- عامل پنجم در آسیب‌های حیا : جهل و نادانی



اگر کسی بداند خدا ناظر است، امام معصوم زمان ناظر است، بداند اعمالش ثبت می‌شود از گناه کردن حیا می کند. به امام صادق(ع) گفتند شما چرا در زندگی‌ات موفقی؟ فرمودند بخاطر چند چیز ۱- می‌دانستم رزق من را کس دیگری نمی‌‌تواند بخورد، لذا حرص نزدم ۲- می‌دانستم عملی که گردن من است کس دیگری انجام نمی‌دهد، لذا خودم عملم را انجام دادم. ۳- می‌دانستم شیطان زنده است و تا قیامت وقت گرفته، حواسم جمع بود. ۴- می‌‌دانستم خدا ناظر است.





اگر این علم و توجه به نظارت خداوند از بین برود حیا از بین می‌رود. بعضی از بزرگان، علما و درگذشتگان ما، این آیه را می‌نوشتند در خانه‌هایشان نصب می کردند « اَلَم یَعلَم بِأَنَّ الله یَری » انسان خدا تو را می بیند.







در کتاب شریف بحار جلد اول، ص ۱۱۹، یا ۱۲۰، در روایتی آثار جهل را می‌شمارد، که یکی از آثار جهل همین قلت حیاست.



۶- تربیت بد خانوادگی حیا را از بین می‌برد. پدری که دروغ می‌گوید، پدری رعایت موازین شرعی را نمی‌کند، نماز نمی‌خواند، بد خلقی می‌کند، اینها حیا را از بین می‌برد.



۷- استفاده از ابزار نادرست حیا را از بین می‌برد.



۸- گناهان جنسی حیا را از بین می‌برد.



۹- شراب خواری : از امام معصوم سؤال شد چرا شراب حرام است، فرمود چون عقل را می‌گیرد و حیا را کاهش می‌دهد.



۱۰- اعتیاد : بخصوص این مواد مخدر جدید، حیا را می‌گیرد و باعث بعضی جنایات می‌شود.

ادامه مطلب ....



http://www.nooreaseman.com/forum137/thread58433.html



منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان



تبادل لينك