تو نباید میآمدی آقای جلیلی
چرا که انتخابات
آنطور که تو فکر میکنی نیست
و برای رئیس جمهور شدن
چیزی بیشتر از آبرو لازم است
انتخابات پول میخواهد
پول زیاد...
آنقدر زیاد که همه را راضی کند
و بهانه را
از رسانههای زرد مایل به سبز بگیرد
برای پیروز شدن
باید زرنگ بود
و با همه ائتلاف کرد
باید به همه سهمی داد
و حرفهای همه را به استثنای مردم شنید
میدانی!
قیمت یک بیلبورد بیست متری...
دویست هزار تومان است
و حقوق تو
حتی در محله خودت
کفاف به تصویر کشیدنت را نمیدهد...
همانگونه که آن پای مصنوعی
سال ها
شرمنده حضور تو در نماز بوده است
دنیای سیاست
دنیای پرخرجی است
باید برای روز مبادا
جایی در لندن داشت
و خانهای در دزاشیب
که حداقل
ده میلیارد بیرزد
چرا که مردها زیر بار شکست نمیروند
و گاه لازم است
برای حفظ جایگاه
کشور را به آتش بکشند
آقای جلیلی
پراید خودروی مطمئنی نیست
و خیلیها
با پراید به مقصد نرسیده اند
برای ثبت نام
باید بنز داشت
آن هم چندتا
تا خدای نکرده در راه نمانی
و دست مردم به شما نرسد
آقای جلیلی
برای رئیس جمهور شدن
باید رنگی غیر از خاک انتخاب کرد
تا طرفدارانت به چشم بیایند
و چشم مردم
از حضور بیشمارشان
در خیابانهای شهر بترسد
برای رئیس جمهور شدن
باید شبکه داشت
نه با وبلاگ
که با لپتاپ...
باید هزار هزار لپتاپ خیرات کنی
تا طرفدارانت
برایت در بالاترین
خبر داغ کنند
و الآن
قیمت یک لپتاپ
دست کم حقوق یک ماه چهار کارگر است
آقای جلیلی
برای رئیس جمهور شدن
باید رسانه داشته باشی
نه فریادهای رسا
و تو چهطور رئیس جمهور بشوی
وقتی بیبیسی دعایت نمیکند
و رادیو اسرائیل
از زیر تورات ردت نکرده است..؟
وقتی آن قدر ساده ای
که اگر در خیابان تصادف کنی
حتی پلیس نمیشناسدت
و راننده از ترس تو به لکنت نمیافتد...
آقای جلیلی قبول کن
هیچ کس نمیشناسدت
چون هیچ دادگاهی خبر سازت نکردهاست
نه در دانشگاهی سهمی داشته ای
و نه فرزندانت
در خیابان
مردم را به جان هم انداخته اند
آقای جلیلی
میدان سیاست نیز
پر از مینهای خطرناک است
و تو
و تو با آن پای پلاستیکی
بهتر از هر کس دیگر
معنای مین را میفهمی
اما این مینها
خیلی خطرناکترند
و نه فقط پا را
که هستی آدم را میسوزانند
وقتی کسی نباشد
که آبرویش را
برای باز کردن معبر
روی آنها بیاندازد
و به نفعت کنار بکشد
آقای جلیلی
تو فرزند انقلابی
و مثل بعضی
انقلاب فرزند تو نیست
تو دستی در بازار ارز نداری
و دلار
به احترام تو سر تعظیم فرود نمیآورد
و چگونه سر فرود آورد
که تو هیچگاه
و در هیچ مأموریتی
دلار را
به رسمیت نشناختهای
و برای حقوق دلاری تعظیم نکردهای
آقای جلیلی
تو اقتصادی نیستی
و اقتصاد با تو بیگانه است
تو مثل بعضی
برای خودت
صندوق ذخیره ارزی نداری
و دست هایت
لطافت اسکناسهای سبز را درک نکرده است
تو حتی
برای خودت هم نتوانستهای مسکنی درست کنی
و نتوانستهای
پولی پس انداز کنی
که آتیه فرزندانت باشد
تو تنهایی
تنهای تنها
و همه همرزمانت تنهایت گذاشته اند
حتی پایت هم
تو را برای این روزهای سخت
همراهی نکرده است
و اسرائیل هنوز هم که هنوز است
بر عکس بعضی
با تو سر جنگیدن دارد
چون مملکت ارث پدری ات نبوده
که آن را به کنگره آمریکا بفروشی
و آنها هم تشویقت کنند
آقای جلیلی
قبول کن اشتباه کرده ای
و نباید میآمدی
چرا که انتخابات
آنطور که تو فکر میکنی نیست
و برای رئیس جمهور شدن
چیزی بیشتر از آبرو لازم است
انتخابات پول میخواهد
پول زیاد...
آنقدر زیاد که همه را راضی کند
و بهانه را
از رسانههای زرد مایل به سبز بگیرد
برای پیروز شدن
باید زرنگ بود
و با همه ائتلاف کرد
باید به همه سهمی داد
و حرفهای همه را به استثنای مردم شنید
میدانی!
قیمت یک بیلبورد بیست متری...
دویست هزار تومان است
و حقوق تو
حتی در محله خودت
کفاف به تصویر کشیدنت را نمیدهد...
همانگونه که آن پای مصنوعی
سال ها
شرمنده حضور تو در نماز بوده است
دنیای سیاست
دنیای پرخرجی است
باید برای روز مبادا
جایی در لندن داشت
و خانهای در دزاشیب
که حداقل
ده میلیارد بیرزد
چرا که مردها زیر بار شکست نمیروند
و گاه لازم است
برای حفظ جایگاه
کشور را به آتش بکشند
آقای جلیلی
پراید خودروی مطمئنی نیست
و خیلیها
با پراید به مقصد نرسیده اند
برای ثبت نام
باید بنز داشت
آن هم چندتا
تا خدای نکرده در راه نمانی
و دست مردم به شما نرسد
آقای جلیلی
برای رئیس جمهور شدن
باید رنگی غیر از خاک انتخاب کرد
تا طرفدارانت به چشم بیایند
و چشم مردم
از حضور بیشمارشان
در خیابانهای شهر بترسد
برای رئیس جمهور شدن
باید شبکه داشت
نه با وبلاگ
که با لپتاپ...
باید هزار هزار لپتاپ خیرات کنی
تا طرفدارانت
برایت در بالاترین
خبر داغ کنند
و الآن
قیمت یک لپتاپ
دست کم حقوق یک ماه چهار کارگر است
آقای جلیلی
برای رئیس جمهور شدن
باید رسانه داشته باشی
نه فریادهای رسا
و تو چهطور رئیس جمهور بشوی
وقتی بیبیسی دعایت نمیکند
و رادیو اسرائیل
از زیر تورات ردت نکرده است..؟
وقتی آن قدر ساده ای
که اگر در خیابان تصادف کنی
حتی پلیس نمیشناسدت
و راننده از ترس تو به لکنت نمیافتد...
آقای جلیلی قبول کن
هیچ کس نمیشناسدت
چون هیچ دادگاهی خبر سازت نکردهاست
نه در دانشگاهی سهمی داشته ای
و نه فرزندانت
در خیابان
مردم را به جان هم انداخته اند
آقای جلیلی
میدان سیاست نیز
پر از مینهای خطرناک است
و تو
و تو با آن پای پلاستیکی
بهتر از هر کس دیگر
معنای مین را میفهمی
اما این مینها
خیلی خطرناکترند
و نه فقط پا را
که هستی آدم را میسوزانند
وقتی کسی نباشد
که آبرویش را
برای باز کردن معبر
روی آنها بیاندازد
و به نفعت کنار بکشد
آقای جلیلی
تو فرزند انقلابی
و مثل بعضی
انقلاب فرزند تو نیست
تو دستی در بازار ارز نداری
و دلار
به احترام تو سر تعظیم فرود نمیآورد
و چگونه سر فرود آورد
که تو هیچگاه
و در هیچ مأموریتی
دلار را
به رسمیت نشناختهای
و برای حقوق دلاری تعظیم نکردهای
آقای جلیلی
تو اقتصادی نیستی
و اقتصاد با تو بیگانه است
تو مثل بعضی
برای خودت
صندوق ذخیره ارزی نداری
و دست هایت
لطافت اسکناسهای سبز را درک نکرده است
تو حتی
برای خودت هم نتوانستهای مسکنی درست کنی
و نتوانستهای
پولی پس انداز کنی
که آتیه فرزندانت باشد
تو تنهایی
تنهای تنها
و همه همرزمانت تنهایت گذاشته اند
حتی پایت هم
تو را برای این روزهای سخت
همراهی نکرده است
و اسرائیل هنوز هم که هنوز است
بر عکس بعضی
با تو سر جنگیدن دارد
چون مملکت ارث پدری ات نبوده
که آن را به کنگره آمریکا بفروشی
و آنها هم تشویقت کنند
آقای جلیلی
قبول کن اشتباه کرده ای
و نباید میآمدی
ادامه مطلب ....
http://www.nooreaseman.com/forum228/thread51573.html
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر