آنچه در این مناظره بیش از همه پررنگ بود تقابل دو گفتمان سازش و مقاومت که یک سوی آن سعید جلیلی و غلامعلی حداد عادل بود و آن سوی دیگر حسن روحانی و علی اکبر ولایتی / در یک کلام می توان قهرمان طوفانی این مناظره را دکتر سعید جلیلی دانست و محسن رضایی را بعنوان مرد مغرور و مدعی نهایت فهم این مناظره قلمداد کرد. ضمن اینکه در این مناظره از ماهیت سازشکارانه علی اکبر ولایتی نیز رونمایی شد. / حداد عادل یک تنه پاسخگوی عموم سیاه نمایی ها و بی انصافی ها بود و از طرف دیگر نیز سعید جلیلی تمام گفتمان های سازش کارانه ای که اصلاح طلبان و کارگزاران به آن می بالیدند را زیر سوال برد.
سومین و آخرین بخش از مناظره یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، با محوریت مسائل سیاسی و با حضور ۸ کاندیدای ریاست جمهوری ساعت ۱۶ عصر امروز در ساختمان سیما آغاز شد. این مناظره که نسبت به دو مناظره قبلی جنجالی تر و بعبارتی داغ تر بود، با حاشیه های زیادی همراه بود.
اجرای مناظره سوم کاندیداهای ریاست جمهوری طبق دو مناظره قبلی توسط “مرتضی حیدری” صورت گرفت.
محسن رضایی اولین بازنده این مناظره انتخاباتی بود. او که در طول مناظره سعی می کرد، همواره با سیاه نمایی اوضاع کشور و از مردم و مشکلاتشان حرف زدن، رای و نظر بینندگان را به سمت خود جلب کند، آنچنان خود را بر کرسی فضل و فهم و در فاصله ای بسیار بالاتر از دیگر کاندیداها نشاند که علاوه بر ابراز نارضایتی و چندش بینندگان این مناظره، صدای سایر رقبایش را هم در آورد به گونه ای که همه کاندیداها تقریبا به این غرور و منش عجیب و غیراخلاقی رضایی اعتراض کردند و او را به رعایت اولیات اخلاقی دعوت کردند.
آنچه در این مناظره بیش از همه پررنگ بود تقابل دو گفتمان سازش و مقاومت که یک سوی آن سعید جلیلی و غلامعلی حداد عادل بود و آن سوی دیگر حسن روحانی و علی اکبر ولایتی.
شاید بتوان به جرات گفت چهار کاندیدای دیگر چندان در این عرصه حرفی برای گفتن نداشتند. نقطه اوج این گفتگوها و مناظره هم تمرکز بر پرونده هسته ای و تحریم های اقتصادی اخیر بود و در مقابل حمایت و پاسخ کاندیداها از روند و عملکرد خود.
در این مناظره می توان گفت؛ حداد عادل یک تنه پاسخگوی عموم سیاه نمایی ها و بی انصافی ها بود و از طرف دیگر نیز سعید جلیلی تمام گفتمان های سازش کارانه ای که اصلاح طلبان و کارگزاران به آن می بالیدند را زیر سوال برد و شفاف و مستند ادعاهای روحانی و ولایتی را باطل کرد. چرا که در این مناظره آنان که همطراز او بودند این دو نفر بودند که در این جایگاه و سمت، تجربه و کارنامه داشتند.
ولایتی که تا به امروز توانسته بود با رویکرد نسبتا معتدل و معقول خود نظر برخی از نخبگان و نیروهای ارزشی کشور را به سمت خود سوق دهد، در این مناظره به یکباره ماهیت سیاسی خود را رو کرد و به نوعی نشان داد که بعنوان یکی از گزینه های جناح سازش وارد میدان رقابت ها شده است.
حسن روحانی وقتی پشت تریبون قرار گرفت برای چند لحظه کنترل خود را از دست داد و بلافاصله بعد از اینکه دیگران را به اخلاقمداری دعوت کرد و از منش خود مبنی بر رازداری و عدم افشاگری علیه دیگران سخن گفت؛ به یکبار در پارادوکسی سرعتی و عجیب رویکرد ” بگم بگم ” را در پی گرفت و با گفتن این جمله که ” نمی خواهم بگویم” هر چه در دل داشت را روی میز ریخت و بیشترین سیاه نمایی و تخریب ها را علیه رقبای خود انجام داد.
متانت و منطق و استدلال های قوی دکتر جلیلی در این مناظره او را در جایگاه بلند غزت و افتخار هر ایرانی نشانه بود. جلیلی برخلاف برخی از رقبایش نه از دایره انصاف خارج شد و نه مردم را دعوت به خود کرد و نه در مقابل عوام فریبی برخی از کاندیداها سیاست سکوت و سازش را در پیش گرفت. جلیلی ضمن نمایش میزان جسارت و شجاعتش در برابر اهل سازش و زیاده خواهان، منطق قوی و محکم خود را با همان منش اخلاقی و اسلامی خود بروز داد.
جلیلی بعنوان مردی شجاع و ورزیده اما متین و اخلاقی آنچنان افسار بحث را در دست گرفته بود که بسیاری از رقبایش تنها راه پیروزی خود را در تخریب و سیاه نمایی علیه عملکرد سالهای اخیر قهرمان هسته ای کشور دیدند. سیاه نمایی هایی که تا کنون تنها از زبان دشمنان این مرز و بوم شنیده شده بود.
در یک کلام می توان قهرمان طوفانی این مناظره را دکتر سعید جلیلی دانست و محسن رضایی را بعنوان مرد مغرور و مدعی نهایت فهم این مناظره قلمداد کرد. ضمن اینکه در این مناظره از ماهیت سازشکارانه علی اکبر ولایتی نیز رونمایی شد.
ادامه مطلب ....
http://www.nooreaseman.com/forum324/thread51464.html
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر