اول: برخی تصور میکنند با انصراف دکتر عارف، همهی آراء او که در عموم نظرسنجی ها حدود ۴ تا ۶ درصد بوده، به سبد دکتر روحانی ریخته میشود؛ این تحلیل اشتباهی است.
روحانی هنوز برای بسیاری از اصلاح طلبان چهرهای متعلق به راست سنتی با سابقهای ضد اصلاحات است. هنوز تعابیر و رفتارهای تند دبیرشورای عالی امنیت ملی در برخورد با فتنهی کوی دانشگاه و آشوبگر خواندن معترضان و دستگیری و بازجویی از آنها از خاطر اصلاح طلبان نرفته است. بنابراین احتمالاً بخش زیادی از طرفداران عارف با انصراف او کلاً از شرکت در انتخابات منصرف خواهند شد.
طبعاً شادی اصلاح طلبان رادیکال از پیروزی یکی از اعضای جامعه روحانیت برای دانشجویان علوم سیاسی مضحک خواهد بود!
دوم: اما بخش دیگری از رأی غیرسیاسی عارف هم ترجیحاً به سبد ولایتی ریخته خواهد شد. طبقهی متوسط با گرایش دانشگاهی، طبعاً از سوابق میلیتاریستی کسانی چون روحانی، رضایی و قالیباف واهمه دارد. حتی تکرار جملهی «من سرهنگ نیستم» روحانی این اطمینان را ایجاد نخواهد کرد.
او در سمت دبیری شورای عالی امنیت ملی اتفاقاً نشان داده که ذاتاً گرایشهای میلیتاریستی دارد.
سوم: اما انصراف عارف با نامهی خاتمی از یک جهت مهم است. اصلاح طلبان با رأی پایین عارف وارد مرحلهی بازگشت ناپذیری میشدند. آنها یکبار در ۸۴ با معین کاری از پیش نبردند. گزینهی طلایی آنها در ۸۸ هم شکست خورد. با شکست عارف، تمام خوش خیالیهای اصلاح طلبان در جلب آراء عمومی به کابوس بدل میشد.
اصلاح طلبان بدون حمایت صریح از روحانی انصراف دادند تا شکست دیگری را تجربه نکنند. اما بیش از همه ناراحت بازی پیچیدهای هستند که هاشمی با آنها کرد. میتوان گفت پس از این تمام رقابتهای سیاسی از اردوگاه اصولگرایان آغاز و به همانجا هم ختم خواهد شد. خوب یا بد این اتفاق را نمیدانم!
وحید یامینپور
روحانی هنوز برای بسیاری از اصلاح طلبان چهرهای متعلق به راست سنتی با سابقهای ضد اصلاحات است. هنوز تعابیر و رفتارهای تند دبیرشورای عالی امنیت ملی در برخورد با فتنهی کوی دانشگاه و آشوبگر خواندن معترضان و دستگیری و بازجویی از آنها از خاطر اصلاح طلبان نرفته است. بنابراین احتمالاً بخش زیادی از طرفداران عارف با انصراف او کلاً از شرکت در انتخابات منصرف خواهند شد.
طبعاً شادی اصلاح طلبان رادیکال از پیروزی یکی از اعضای جامعه روحانیت برای دانشجویان علوم سیاسی مضحک خواهد بود!
دوم: اما بخش دیگری از رأی غیرسیاسی عارف هم ترجیحاً به سبد ولایتی ریخته خواهد شد. طبقهی متوسط با گرایش دانشگاهی، طبعاً از سوابق میلیتاریستی کسانی چون روحانی، رضایی و قالیباف واهمه دارد. حتی تکرار جملهی «من سرهنگ نیستم» روحانی این اطمینان را ایجاد نخواهد کرد.
او در سمت دبیری شورای عالی امنیت ملی اتفاقاً نشان داده که ذاتاً گرایشهای میلیتاریستی دارد.
سوم: اما انصراف عارف با نامهی خاتمی از یک جهت مهم است. اصلاح طلبان با رأی پایین عارف وارد مرحلهی بازگشت ناپذیری میشدند. آنها یکبار در ۸۴ با معین کاری از پیش نبردند. گزینهی طلایی آنها در ۸۸ هم شکست خورد. با شکست عارف، تمام خوش خیالیهای اصلاح طلبان در جلب آراء عمومی به کابوس بدل میشد.
اصلاح طلبان بدون حمایت صریح از روحانی انصراف دادند تا شکست دیگری را تجربه نکنند. اما بیش از همه ناراحت بازی پیچیدهای هستند که هاشمی با آنها کرد. میتوان گفت پس از این تمام رقابتهای سیاسی از اردوگاه اصولگرایان آغاز و به همانجا هم ختم خواهد شد. خوب یا بد این اتفاق را نمیدانم!
وحید یامینپور
ادامه مطلب ....
http://www.nooreaseman.com/forum324/thread51638.html
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر