۱۳۹۳ اردیبهشت ۳۰, سه‌شنبه

آدم‌هاي لجباز



بسم الله الرّحمن الرّحيم



«الهي انطقني بالهدي و الهمني التقوي»

حجت الاسلام قرائتی


يك اخلاق بسيار بد در خانه‌ها و اداره‌ها، از سياسيون و اقتصاديون و خانواده‌ها تا مزرعه و كارگاه و كارخانه و همه‌جا بعضي افراد پيدا مي‌شوند كه اين صفت مهلك را دارند.

آدم لجباز، فكر سود و زيان را نمي‌كند. مي‌گويد: اينكه من مي‌گويم بايد باشد. نه كار به حق دارد، نه كار به باطل، نه كار به سود دارد، نه كار به زيان. نه كار به بد دارد، نه كار به خوب. يك دنده! يك دندگي.

روايات و آيات زيادي در اين زمينه داريم. اميرالمؤمنين مي‌فرمايد: «ليس لجوج تدبير» (غررالحكم/ص464) آدم لجباز نمي‌تواند تدبير كند. چون مي‌خواهد يك كاري بشود، ديگر تدبير نمي‌كند كه اين درست است يا درست نيست. مي‌گويد: من گفتم: مرغ يك پا دارد! يك دنده، نمي‌تواند تدبير كند. «راكب اللجاج متعرض للبلاء» (غررالحكم/ص464) كسي كه سوار اسب لجبازي شود، اين مي‌رود كه خودش را نابود كند. «رانَ عَلى‏ قُلُوبِهِم‏‏» (مطففين/14) قلبش و روحش ديگر زنگ گرفته. ديگر حق پذير نيست.

«صَارَتْ دَائِرَةُ السَّوْءِ عَلَى رَأْسِهِ» (بحارالانوار/ج33/ص306) آدم لجباز يك حلقه‌اي از بدي‌ها دور سرش است. مثل كلاه خود، كلاه ايمني را ديديد، موتور سوارها دارند؟ آدم‌هاي لجباز يك كلاهي از خطر روي سرش است. و چه اقوامي به خاطر لجبازي هلاك شدند. چه جنگ‌هايي به خاطر لجاجت به وجود آمد.




«والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته»






ادامه مطلب ....



http://ift.tt/1mVZwqh



منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان



تبادل لينك



به گروه اسلامی ما در گوگل بپیوندید تا همیشه با هم باشیم


هیچ نظری موجود نیست: