در بسيارى از آيات قرآن استغفار و توبه باهم آمده ، مانند سوره هود كه مى فرمايد:
«وَأَنِ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ...» (سوره هود، آيه 3)
«وَيَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ...» (سوره هود آيه 52)
«...فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُّجِيبٌ» (سوره هود، آيه 61)
«وَاسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ» (سوره هود، آيه 90)
اکثر دانشمندان اسلامى مبحث توبه و استغفار را در كتب خود يك جا مورد بحث قرار داده اند و در دعاها نيز استغفار و توبه باهم آمده است.
ولی اين سؤ ال مطرح است كه آيا فرقى ميان استغفار و توبه است يا خير؟
در جواب اين سؤ ال، بزرگان دو نظر را مطرح كرده اند:
1- گروهى معتقدند كه فرقى ميان استغفار و توبه نيست. درواقع توبه، تأكيد استغفار است.
2- ولى گروهى ديگر ميان آن دو فرق گذارده اند، به آن جهت كه استغفار قبل از توبه است. و تقدم استغفار بر توبه به اين معناست كه انسان بايد ابتدا خود را از گناهان پاك سازد و سپس اعمال نیک و صالح انجام دهد.
در واقع استغفار، توقف در مسير گناه و شستشوى خويشتن است. ولی توبه، بازگشت به سوى خداست كه وجودى است بى انتها.
استغفار به معناى شستشو است، و توبه به معناى كسب كمالات است. مانند شخص آلوده كه بايد اول لباس چركين را از تن بيرون بياورد و خود را شستشو بدهد، و سپس لباس پاكيزه به تن كند.
يا بايد ابتدا آب و جاور كند، سپس زمين را فرش كند.
منبع: گناه شناسى، ص 299
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/PP1YCY
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر