بر نا رفیقان شرم باد: مضطر...

۱۳۹۱ دی ۱, جمعه

مضطر...

«مضطر» در لغت به معنای کسی است که: بیماری، فقر و یا سختی های روزگار، او را ناگزیر به تضرع و زاری در درگاه خداوند کرده است.

(درسنامه مهدویت، جلد1، صفحه 232)

در برخی از روایات از این لقب، به عنوان یکی از القاب حضرت مهدی (عج) یاد شده است:

از امام باقر (ع) در مورد آیه «أمن یجیب المضطر إذا دعاه و یکشف السوء» (نمل 62) سؤال شد، حضرت فرمودند:

«این آیه در مورد قائم (عج) نازل شده است.»

(معجم أحادیث الامام المهدی (عج) جلد7 صفحه 437)

امام صادق (ع) فرمودند:

«این آیه درباره قائم آل محمد (ص) نازل شده است. به خدا سوگند مضطر اوست.»

(همان)

حضرت مهدی (عج) که از هر پدری مهربان تر و دلسوزتر است، هر روز نظاره گر آن است که شیعیانش گروه گروه دست خوش دگرگونی ها گشته، به گناه آلوده شده و بسی مشکلات مادی و معنوی آن ها را می آزارد:

- سازمان پزشکی قانونی اعلام کرد: در سه ماهه نخست سال 1389، 870 موردخود کشی (روزنامه سبحان، پنج شنبه 27/5/90)

- برخی نهادها خبر از رشد سریع بهاییت در کرمان و مسیحیت در کلیسا های خانگی مشهد می دهند.

(همان)

- و ...

این مصیبت ها و این نا بسامانی ها، قلب لطیف و مهربان حضرت ولی عصر (عج) را می شکند، روح آرام آن امام عزیز را مضطرب می کند و برای حضرتش دلی لبریز از غم و اندوه می سازد. به همین جهت همچون اجداد پاکش بر پیروانش می گرید و نا آرام است، و بیش از هرکس دیگر در دعا و نیایش برای مردمان به درگاه خداوند متعال جدیّت دارد و برای ظهور و فرجش که در واقع فرج و گشایش کار مؤمنان است، ناله سر می دهد.

این است معنای مضطر

آن یوسفی که در چَهِ غیبت بود منم ای قافله طناب برایم رها کنی

زندان غم مرا به اسارت کشیده است ای عاشقان مرا ز اسارت رها کنید

از من در این زمانه نباشد غریب تر از بهر این غریب زمانه دعا کنید....

الهی به حق مضطر واقعی

عجـــل لولیـــک الفـــرج