دروغ مي گوئيم و به دروغ هايمان عادت كرده ايم!

دروغ مي گوئيم و به دروغ هايمان عادت كرده ايم!

«كذب من زعم انه يحبنى فاذا جنه الليل نام عنى،اليس كل محب يحب خلوة حبيبه؟»

دروغ مي‌‏گويد آنكه مدعى محبت من است، ولى وقتى شب‏ او را فرا مي‌‏رسد، مى‏خوابد،آيا مگر نه اينكه هر عاشقى، خلوت با معشوقش را دوست دارد؟...

مي داني!

همين كه هميشه خواب را! خوراك را! مال و عيال و مقام را.... و همه چيز را! به حضرتش ترجيح داده ايم و مي دهيم دليلش اينست كه حقيقتا حبّ حضرتش در دلمان جاي نگرفته است، از عشق تنها ادعايش را به ارث برده ايم و از ايمان تنها ظواهرش را؛ خود حقيرم را مي گويم....

مرحوم آیت الله نجابت از حضرت آ سيد علي قاضي رضوان الله تعالي عليه نقل مي كرد كه:

« کم می خوابد و مکرر بیدار می شود مثل کسی که دنبالش کرده اند، این عشق، این جنون الهی مگر برای او خواب گذاشته است، بیدار می شود و به نماز مشغول می شود، اما نه چهار رکعت، نه ده رکعت و یازده رکعت که تا بیست رکعت و بیشتر ».

الهي!

يا عالم الخفيات

دروغ مي گوئيم و به دروغ هايمان عادت كرده ايم!

خودت همين دروغ ها را از ما بپذير و دستمان را بگير تا به صدق و صفاي برسيم

و عاشق ات شويم، شيفته و شيدايت! مجنون تو باشيم و براي تو باشيم و در همه حال با تو





منبع: وبلاگ مس وجود

ادامه مطلب ....



http://ift.tt/1BSAi3F



منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان



تبادل لينك