رمز زنده ماندن واقعه كربلا
اگر زينب كبري (سلام الله عليها) و امام سجاد (عليه السلام) در طولآن روزهاي اسارت – چه در همان عصر عاشورا در كربلا و بعد عزيمت به مدينه و در طول سال هاي متمادي كه اين بزرگواران زنده ماندند – مجاهدت و تبيين و افشاگري نكرده بودند و حقيقت فلسفه عاشورا و هدف حسين بن علي (عليه السلام) و ظلم دشمن را بيان نمي كردند،واقعه عاشورا تا امروز،جوشان و زنده و مشتعل باقي نمي ماند.
چرا امام صادق (عليه السلام) – طبق روايت- فرمودند: كه هر كس يك بيت شعر درباره حادثه عاشورا بگويد و كساني را باآن بيت شعر بگرياند،خداوند بهشت را بر او واجب خواهد كرد؟
چون تمام دستگاه هاي تبليغاتي براي فزون كردن و در ظلمت نگه داشتن مسأله عاشورا و كلاً مسأله اهل بيت (عليهم السلام)،تجهيز شده بودند تا نگذارند مردم مثل امروز،قدرت هاي ظلم و ستمگر،حداكثر استفاده را از تبليغات دروغ و مغرضانه و شيطنتآميز مي كردند.
در چنين فضايي،مگر ممكن بود قضيه عاشورا- كه با اين عظمت در بياباني در گوشه اي در دنياي اسلام اتفاق افتاده – با اين تپش و نشاط باقي بماند؟ يقيناً بدون آن تلاش ها،از بين مي رفت.
آن چه اين ياد را زنده كرد،تلاش بازماندگان حسين بن علي (عليه السلام) بود. به همان اندازه كه مجاهدت حسين بن علي (عليه السلام) و يارانش به عنوان صاحبان پرچم،با موانع برخورد داشت و سخت بود،به همان اندازه نيز مجاهدت زينب (سلام الله عليها) و مجاهدت امام سجاد (عليه السلام) و بقيه بزرگواران،دشوار بود.
البته صحنه آنها،صحنه نظامي نبود،بلكه تبليغي و فرهنگي بود.
ما به اين نكته بايد توجه كنيم... حديث ولايت،ج2،صص 142 و 143
حادثه كربلا بايد آبرومند و پر تپش و پر قدرت باقي بماند
... به طور كلي بايد بگويم كه اين حادثه – به عنوان پشتوانه نهضت و انقلاب- بايدآبرومند و پرتپش باقي بماند. اگر برخورد امروز ما با اين حادثه،مثل روضه خواني باشد كه در پنجاه سال قبل برخورد مي كرد ، يعني چيزي را در جايي مي ديد و مثلاً بر حسب احتمال ذهني،آن را ترجيح مي داد و نقل مي كرد و مؤمنين را مي گرياند و هم آنها و هم خود او به ثواب مي رسيدند ، ممكن است به حادثه ضرر بزنيم.
امروز اين حادثه پشتوانه يك نهضت است. اگر امروز به ما بگويند ريشه اين نهضتي كه به وجود آورده ايد،كجاست؟ ما مي گوييم: ريشه اش پيامبر (صلي الله عليه وآله وسلم) و اميرالمؤمنين و امام حسين (عليهم السلام) است. امام حسين (عليه السلام) كيست؟
كسي است كه اين حادثه را به وجود آورده و در تاريخ از او نقل شده است. پس اين حادثه پشتوانه اين نهضت است. اگر ما ندانسته و بي توجه و از روي سهل انگاري،حادثه را با چيزهايي كه جزو آن نيست،مشوب كرديم،به آن حادثه و نيز به آن انقلابي كه ناشي از آن حادثه است،خدمت نكرده ايم.حديث ولايت،ج2،ص 13
اثر ماندگار خون به ناحق ريخته اباعبدالله الحسين (علیه السلام) در تاريخ فرصت تبليغ در ماه محرم الحرام، يك فرصت بسيار بزرگ و استثنايى است و اين كه به بركت خون سيد شهيدان سرور آزادگان عالم حضرت اباعبدالله الحسين (ع) و ياران پاكباخته آن بزرگوار است . اثر آن خون به ناحق ريخته، يك اثر ماندگار در تاريخ است، چون شهيد، كسى كه جان خود را در طبق اخلاص مى گذارد و تقديم اهداف عاليه دين ميكند ، از صفا و صدق برخوردار است . هيچ انسان مزور و خدعه گرى، هر چه هم كه در زبان و بيان بتواند خود را طرفدار حق نشان دهد وقتى پاى منافع شخصى، به خصوص پاى جان خود و عزيزانش به ميان آمد، پا عقب مى كشد و حاضر نيست اينها را فدا كند آن كسى كه قدم در ميدان فداكارى مى گذارد و خالصانه و مخلصانه هستى خود را در راه خدا مى دهد «حق على الله» ، خود خداى متعال بر عهده گرفته است كه اينها را زنده نگه دارد «و لا تقولو لمن يقتل فى سبيل الله اموات» ، «و لا تحسبن الذين قتلو فى سبيل الله امواتا» ; اينها زنده مى مانند . يك بعد زنده ماندن آنها همين است كه نشانه آنها ، جاى پاى آنها ، پرچم آنها ، هرگز نمى خوابد . ممكن است چند صباحى با زور و عنف و با دخالت قدرتهاى زورگو بتوانند كم رنگ كنند . اما خداى متعال طبيعت را اين طور قرار داده است . سنت الهى بر اين ست كه راه پاكان و صالحان و مخلصان بماند . اخلاص چيز عجيبى است . لذاست كه به بركت حسين بن على (ع) و خونهاى به ناحق ريخته آن بزرگوار و اصحابش دين در عالم باقى ماند . بعد از آن هم اين رشته ادامه پيدا كرد . . .
اگر زينب كبري (سلام الله عليها) و امام سجاد (عليه السلام) در طولآن روزهاي اسارت – چه در همان عصر عاشورا در كربلا و بعد عزيمت به مدينه و در طول سال هاي متمادي كه اين بزرگواران زنده ماندند – مجاهدت و تبيين و افشاگري نكرده بودند و حقيقت فلسفه عاشورا و هدف حسين بن علي (عليه السلام) و ظلم دشمن را بيان نمي كردند،واقعه عاشورا تا امروز،جوشان و زنده و مشتعل باقي نمي ماند.
چرا امام صادق (عليه السلام) – طبق روايت- فرمودند: كه هر كس يك بيت شعر درباره حادثه عاشورا بگويد و كساني را باآن بيت شعر بگرياند،خداوند بهشت را بر او واجب خواهد كرد؟
چون تمام دستگاه هاي تبليغاتي براي فزون كردن و در ظلمت نگه داشتن مسأله عاشورا و كلاً مسأله اهل بيت (عليهم السلام)،تجهيز شده بودند تا نگذارند مردم مثل امروز،قدرت هاي ظلم و ستمگر،حداكثر استفاده را از تبليغات دروغ و مغرضانه و شيطنتآميز مي كردند.
در چنين فضايي،مگر ممكن بود قضيه عاشورا- كه با اين عظمت در بياباني در گوشه اي در دنياي اسلام اتفاق افتاده – با اين تپش و نشاط باقي بماند؟ يقيناً بدون آن تلاش ها،از بين مي رفت.
آن چه اين ياد را زنده كرد،تلاش بازماندگان حسين بن علي (عليه السلام) بود. به همان اندازه كه مجاهدت حسين بن علي (عليه السلام) و يارانش به عنوان صاحبان پرچم،با موانع برخورد داشت و سخت بود،به همان اندازه نيز مجاهدت زينب (سلام الله عليها) و مجاهدت امام سجاد (عليه السلام) و بقيه بزرگواران،دشوار بود.
البته صحنه آنها،صحنه نظامي نبود،بلكه تبليغي و فرهنگي بود.
ما به اين نكته بايد توجه كنيم... حديث ولايت،ج2،صص 142 و 143
حادثه كربلا بايد آبرومند و پر تپش و پر قدرت باقي بماند
... به طور كلي بايد بگويم كه اين حادثه – به عنوان پشتوانه نهضت و انقلاب- بايدآبرومند و پرتپش باقي بماند. اگر برخورد امروز ما با اين حادثه،مثل روضه خواني باشد كه در پنجاه سال قبل برخورد مي كرد ، يعني چيزي را در جايي مي ديد و مثلاً بر حسب احتمال ذهني،آن را ترجيح مي داد و نقل مي كرد و مؤمنين را مي گرياند و هم آنها و هم خود او به ثواب مي رسيدند ، ممكن است به حادثه ضرر بزنيم.
امروز اين حادثه پشتوانه يك نهضت است. اگر امروز به ما بگويند ريشه اين نهضتي كه به وجود آورده ايد،كجاست؟ ما مي گوييم: ريشه اش پيامبر (صلي الله عليه وآله وسلم) و اميرالمؤمنين و امام حسين (عليهم السلام) است. امام حسين (عليه السلام) كيست؟
كسي است كه اين حادثه را به وجود آورده و در تاريخ از او نقل شده است. پس اين حادثه پشتوانه اين نهضت است. اگر ما ندانسته و بي توجه و از روي سهل انگاري،حادثه را با چيزهايي كه جزو آن نيست،مشوب كرديم،به آن حادثه و نيز به آن انقلابي كه ناشي از آن حادثه است،خدمت نكرده ايم.حديث ولايت،ج2،ص 13
اثر ماندگار خون به ناحق ريخته اباعبدالله الحسين (علیه السلام) در تاريخ فرصت تبليغ در ماه محرم الحرام، يك فرصت بسيار بزرگ و استثنايى است و اين كه به بركت خون سيد شهيدان سرور آزادگان عالم حضرت اباعبدالله الحسين (ع) و ياران پاكباخته آن بزرگوار است . اثر آن خون به ناحق ريخته، يك اثر ماندگار در تاريخ است، چون شهيد، كسى كه جان خود را در طبق اخلاص مى گذارد و تقديم اهداف عاليه دين ميكند ، از صفا و صدق برخوردار است . هيچ انسان مزور و خدعه گرى، هر چه هم كه در زبان و بيان بتواند خود را طرفدار حق نشان دهد وقتى پاى منافع شخصى، به خصوص پاى جان خود و عزيزانش به ميان آمد، پا عقب مى كشد و حاضر نيست اينها را فدا كند آن كسى كه قدم در ميدان فداكارى مى گذارد و خالصانه و مخلصانه هستى خود را در راه خدا مى دهد «حق على الله» ، خود خداى متعال بر عهده گرفته است كه اينها را زنده نگه دارد «و لا تقولو لمن يقتل فى سبيل الله اموات» ، «و لا تحسبن الذين قتلو فى سبيل الله امواتا» ; اينها زنده مى مانند . يك بعد زنده ماندن آنها همين است كه نشانه آنها ، جاى پاى آنها ، پرچم آنها ، هرگز نمى خوابد . ممكن است چند صباحى با زور و عنف و با دخالت قدرتهاى زورگو بتوانند كم رنگ كنند . اما خداى متعال طبيعت را اين طور قرار داده است . سنت الهى بر اين ست كه راه پاكان و صالحان و مخلصان بماند . اخلاص چيز عجيبى است . لذاست كه به بركت حسين بن على (ع) و خونهاى به ناحق ريخته آن بزرگوار و اصحابش دين در عالم باقى ماند . بعد از آن هم اين رشته ادامه پيدا كرد . . .
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/10ArbWX
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر