بايد حادثه ی عاشورا را از پيرايه های مضر خالی كنيم
واقعاً اگر بخواهيم مسأله عاشورا و مصايب حسين بن علی (عليه السلام) را به صورت يك مسأله جدی و اصلی و به دور از شعار مورد توجه قرار بدهيم ، راهش چيست ؟
اولين شرط اين است كه ما حادثه را از پيرايه های مضر خالی كنيم . چيزهائی وجود دارد كه اگر چه پيرايه است ، اما نه مضر و نه حتی دروغ است . همه كسانی كه بخواهند با بيان هنری ، حادثه ای را ترسيم كنند ، فقط متن حادثه را نمی گويند...
ما وقتی بخواهيم حالات امام و اصحابش (عليهم السلام) را در روز و شب عاشورا – آن مقداری كه در كتب معتبره خوانده ايم و يافتيم ، بيان كنيم ، قهراً خصوصياتی دارد. فرض كنيد سخنی كه امام (عليه السلام) با يارانش در شب عاشورا گفته است ، می توانيد با اين خصوصيات بيان كنيد:
در تاريكي شب و يا در تاريكي غم انگيز و حزنآور آن شب و از اين قبيل. اين پيرايه ها،نه مضر و نه دروغ است ؛ اما بعضي از پيرايه ها دروغند و بعضی از نقل ها خلاف هستند و حتی آن چه كه در بعضی از كتاب ها نوشته شده است ، مناسب شأن و لايق مفهوم و معنای نهضت حسينی (عليه السلام) نيست. اين ها را بايستي شناخت و جدا كرد.
بنابراين ، اولين مسأله آن است كه ما حادثه را خالص كنيم و آن حادثه خالص شده و دقيق و متقن را ، به انواع بيان های هنری – از شعر و نثر و سبك روضه خوانی كه خودش يك سبك هنری مخصوصی است ، بياميزيم.
اين كار اشكالي ندارد و مهم است.
ما بايد اين كار را بكنيم. كسانی كه در اين رشته متصلّب و واردند ، بايد اين كار را انجام بدهند.
حديث ولايت،ج2،صص 11 و 12
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/1vAgdda
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر