حضرت موسی علیه السلام در كوه طور، در مناجات، به خدای خود عرض كرد:
یا اله العالمین؛ ای خدای جهانیان،
خطاب آمد: لبیك.
سپس عرض كرد: یا اله العارفین؛ ای خدای عارفان،
جواب آمد: لبیك.
آنگاه صدا زد: یا اله المطیعین؛ ای خدای اطاعت كنندگان،
ندا آمد: لبیك.
بعد صدا زد: یا اله العاصین؛ ای خدای گناهكاران،
این مرتبه سه لبیك شنید... لبیك، لبیک، لبیک....
حضرت موسی علیه السلام عرض كرد: حكمت آن چیست كه برای گناهكاران سه لبیك گفتی؟
پاسخ آمد: ای موسی! عارفان به معرفت خود، نیكوكاران به كار نیك خود و مطیعان به اطاعت خود اعتماد دارند، ولی گناهكاران جز به فضل من امیدی ندارند. اگر از درگاه من ناامید گردند، به درگاه چه كسی پناه برند؟
یا اله العاصین . . .
یا اله العالمین؛ ای خدای جهانیان،
خطاب آمد: لبیك.
سپس عرض كرد: یا اله العارفین؛ ای خدای عارفان،
جواب آمد: لبیك.
آنگاه صدا زد: یا اله المطیعین؛ ای خدای اطاعت كنندگان،
ندا آمد: لبیك.
بعد صدا زد: یا اله العاصین؛ ای خدای گناهكاران،
این مرتبه سه لبیك شنید... لبیك، لبیک، لبیک....
حضرت موسی علیه السلام عرض كرد: حكمت آن چیست كه برای گناهكاران سه لبیك گفتی؟
پاسخ آمد: ای موسی! عارفان به معرفت خود، نیكوكاران به كار نیك خود و مطیعان به اطاعت خود اعتماد دارند، ولی گناهكاران جز به فضل من امیدی ندارند. اگر از درگاه من ناامید گردند، به درگاه چه كسی پناه برند؟
یا اله العاصین . . .
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/1upDVZG
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر