ریچارد وایتز*، یكی از تحلیلگران برجسته امریكایی مینویسد: تا كنون تلاشهای شدید برای تضعیف روابط روسیه با ایران و همپیمان اصلی آن در خاورمیانه یعنی سوریه به شكست انجامیده است.
وایتز در ادامه تحلیل خود درباره بحران روسیه اضافه میكند: از ابتدای آغاز جنگ روسیه در شبه جزیره كریمه كه تابستان گذشته كلید خورد، غرب به استراتژی تحمیل تحریم های اقتصادی و انزوای بین المللی روسیه با هدف مجبور ساختن كرملین به توقف حمایت های خود از شورشیان در شرق اوكراین روی آورده است. اما سلسله موفقیت هایی كه اخیرا ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه به دست آورده – به ویژه در رابطه با ایران، كره شمالی و پاكستان – تكاپوی این استراتژی را خنثی كرده است.
شكی نیست كه موضع بی اعتنایی غربی ها به پوتین در نشست مجموعه بیست در ماه گذشته میلادی كه استرالیایی ها میزبان آن بودند و رهبران غرب در آن جا جمع شده بودند، بر سیاست های روسیه تاثیر مستقیم گذاشت. رهبران غرب در دیدارهای دو جانبه خود در استرالیا درباره نقض استقلال اوكراین و حوادثی كه در روابط اقتصادی آن با غرب به وجود آمد، با یكدیگر مفصل گفت وگو كردند. نشستی كه باعث ترك زودهنگام پوتین از نشست شد و اعلام كرد كه تحریم های غرب بیش از آن كه به روسیه آسیب بزند به ضرر اقتصاد اروپا خواهد بود.
پوتین به همین بسنده نكرد و توافقات بزرگ و پراهمیت و حیاتی ای را با كشورهای دیگر منعقد كرد كه برای غرب اهمیتی حیاتی دارند، توافقاتی كه می توانند از نفوذ دیپلماتیك روسیه حمایت كنند و جایگاه و ارزش آن را بسیار تقویت كنند، از جمله نزدیكی روابط با چین كه همچنان در این كش مكش بی طرف مانده است. پوتین همچنین در دیداری كه اخیرا با وی انجام شده، گفته است كه دولت او متعهد می شود در پشت دیوار آهنین جدید، یك كشور منزوی در عرصه جهانی نباشد.
با ایران، كرملین بانكی مشترك تاسیس كرد كه به شركت های روسی اجازه می دهد كه تجارت دو جانبه با ایران را بدون هر گونه هشدار یا استفاده از ارزهای غربی یا نگرانی نسبت به تحریم های مالی غرب توسعه دهند. این معامله بر اساس توافق تهاتر "نفت در برابر كالا" در تابستان گذشته انجام شد. به موجب این توافق روسیه می تواند در برابر دریافت روزانه 500 هزار بشكه نفت از ایران كالاهای خود را به این كشور بفرستد.
همچنین همكاری های دو جانبه امنیتی دو كشور نیز توسعه یافتند. نیروهای روسی توانستند برای سه روز با ناوگان دریایی ایران در دریای خزر آزادانه مانور نظامی برگزار كنند. تا كنون، تلاش های شدید برای تضعیف روابط روسیه با ایران – همچنین به طور هم زمان با هم پیمان اصلی آن در خاورمیانه: سوریه – نیز بارها به شكست انجامیده است. در اكتبر 2014 سفیر روسیه در سازمان ملل، ویتالی چوركین، از این كه ایالات متحده ایران و سوریه را در پیمان بین المللی مبارزه با داعش شركت نداده است، انتقاد كرد. دو كشوری كه او آنها را «دو هم پیمان منطقه ای در مبارزه با تروریسم در منطقه» توصیف كرد.
علاوه بر آن روسیه توافقی را با ایران امضا كرد كه به شركت های آن تضمین می داد كه بازیگر اصلی در بخش انرژی هسته ای مسالمت آمیز ایران باشند، حتی اگر توافق نامه هسته ای به زودی امضا شود و تحریم های قدرت های غربی علیه ایران لغو شوند. به موجب شرایط این توافق نامه روسیه به ایران كمك می كند كه حداقل دو نیروگاه هسته ای جدید بسازد و تعداد تاسیسات هسته ای اش را نیز به 8 دستگاه برساند.
این نیروگاه های جدید – كه به سبك نیروگاه های هسته ای ایران كه روس ها در بوشهر ساختند خواهند بود – تحت نظارت سازمان بین المللی انرژی اتمی فعالیت خواهد كرد و به جز سوخت هسته ای ساخت روسیه، سوخت دیگری استفاده نخواهند كرد، كه به موجب آن سوخت مصرف شده نیز به روسیه باز خواهد گشت تا ایران نتواند اقدام به توسعه تكنولوژی هسته ای خطرناك كند. علاوه بر آن روسیه موافقت كرد كه كارشناسان هسته ای ایرانی بیشتری آموزش دهد تا شاید بتواند به ایران كمك كند كه بتواند بخش های دیگری از غنی سازی اورانیوم را خودش انجام دهد.
در كره شمالی، روسیه توانست پیشرفت دیپلماتیك بسیار بالایی داشته باشد. در تابستان گذشته پوتین 90 درصد بدهی های كره شمالی به جا مانده از زمان اتحاد جماهیر شوروی را بخشید، بدهی ای كه رقم آن بالغ بر 11 میلیارد دلار بود و اعلام كرد یك میلیارد باقی مانده به عنوان بخشی از برنامه "قرض در مقابل كمك" استفاده خواهد شد و این مبلغ را در طرح های بهداشتی و انرژی و آموزشی كره شمالی صرف خواهد كرد. این امر باعث شد تا راه برای طرح های جدید توسعه ای و افزایش سرمایه گذاری های دو جانبه و منطقه ای هموار شود. برای مثال، شركت های روسی طرحی را برای كمك به بازسازی شبكه های راه آهن در كره شمالی طرح ریزی كردند در مقابل پیونگ یانگ به روسیه مواد معدنی بكر خواهد داد.
علاوه بر آن روسیه بیش از هر كشوری میزبان شماری از رهبران كره شمالی در این سال بود، از جمله چوی ریونگ های، نماینده ویژه بركنار شده كیم جونگ اون، و یكی از مسئولان عالی رتبه در حزب كارگر حاكم بر كره شمالی، او یك هفته كامل را با رهبران سیاسی و اقتصادی روسیه گذراند.
واقعیت این است كه مسئولان روس به صراحت اشاره كرده اند كه پوتین آماده است به عنوان اولین رئیس جمهور با كیم كه به شدت علاقه مند به تعمیق روابط با روسیه و جبران آن با روابط تنش آمیزش با چین است، دیدار كند.
نوامبر 2014 ماه دیپلماتیك خوبی برای روسیه در پاكستان بود، سرگوی شویگن، نخستین وزیر دفاع روسی بود كه از سال 1969 تا كنون از پاكستان دیدن می كرد. وی در طول مدت اقامتش در اسلام آباد با نواز شریف، نخست وزیر پاكستان توافق بی سابقه ای را در زمینه آموزش نیروهای مشترك نظامی امضا كرد، همچنین دیدارهای متبادل و گفت وگوهای گسترده ای را درباره بسیاری از مسائل امنیتی منطقه انجام داد.
علاوه بر آن كرملین از شدت مخالفت خود با عضویت كامل پاكستان در سازمان همكاری های شانگهای (كه شامل چین، قزاقستان، قرقیزستان، روسیه، تاجیكستان و ازبكستان می شود) كاست. همچنین دولت روسیه با فروش 20 فروند بالگرد تهاجمی سنگین از نوع "20 Mil Mi-35 Hind E" جهت استفاده در مبارزه با تروریسم و قاچاق مواد مخدر موافقت كرد.
تا كنون روسیه از فروش ادوات نظامی پیشرفته به پاكستان به منظور جلوگیری از تخریب روابطش با هند خودداری می كرد. اما با افزایش روابط استراتژیك میان روسیه و هند – كه در چارچوب آن نهاد مشتركی برای فروش و تحویل سلاح روسیه به دولت افغانستان ایجاد شد – پوتین توانست اعتماد كافی برای تقویت روابط با پاكستان را به دست آورد. در این میان عقد توافقات دو جانبه میان روسیه و هند در جریان سفر اخیر پوتین به هند نشان داد كه اعتماد او به گسترش روابط با هندی ها به جا بوده است.
همه اینها ممكن است باعث افزایش نفوذ روسیه و چین كه هر دو به مصلحت خود می بینند كه در ایران، كره شمالی و پاكستان نفوذ كنند، می شود و هم زمان این فرصت را برای روسیه مهیا می كند كه بتواند خود را از انزوای بین المللی خارج كند. روسیه ثروت هنگفت گازی دارد و باعث وسوسه شدید چین شده است. همین وسوسه سبب شد دو كشور قرارداد گازی به ارزش 400 میلیارد دلار برای 30 سال آینده امضا كنند.
به حق می توان گفت كه مانورهای اخیر روسیه در پیچیده شدن تلاش های دیپلماتیك امریكا تا اندازه بسیاری موثر بوده است. از این طریق طرف های فعال منطقه ای توانستند از فشارهای امریكا در قضایایی مثل منع گسترش تسلیحات هسته ای و مبارزه با تروریسم فرار كنند.
با همه اینها پوتین در این قضایا هیچ كدام از توافقات بین المللی را زیر پا نگذاشت، در حالی كه او توانست جلوی پیشرفت های امریكا را علیه روسیه كه به دلیل تغییر سیاست هایش در اوكراین و سوریه و كشورهای دیگر در پیش گرفته بود، بگیرد. در نتیجه وضعیت امنیت جهانی خطرناك فعلی از این نیز خطرناك تر خواهد شد.
irdc.ir
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/1ud08Pb
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر