ملاک شناخت مدعيان ايمان ، حجت الاسلام قرائتی گاهي وقتها انسان خودش هم خودش را نميشناسد. الان شما که اينجا نشسته ايد و بنده که حرف ميزنم آدم خوبي هستم؟ قرآن يک آيه دارد، گفته است خودت را با اين آيه متر کن. با اين آيه متر کن که آدم خوبي هستي يا نيستي؟ چندبار آمدم مشهد، چند بار رفتم عمره، نميدانم فرض کنيد که... اينها درست. اما متر آخر اين است. قرآن ميگويد هر کس ميخواهد ببيند چطور آدمي است خودش را با اين آيه مقايسه کند. «قُلْ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ هَادُوا إِن زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِيَاءُ لِلَّـهِ مِن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ» (جمعه/6) «فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ» يعني نبايد از مرگ بترسيد. چه کسي است که از مرگ نترسد؟ اگر الان يه برگه به من بدهند که آقاي قرائتي! شما فردا شب نيستي! همين الان سخنراني ام را قطع ميکنم و شروع ميکنم به گريه و توبه کردن. پيداست خودم هم به سخنراني خودم اطمينان ندارم. هر کس فکر ميکند که آدم خوبي است؛ بايد از مرگ نترسد. بسم الله ! چه کسي است که از مرگ نميترسد؟ نميگويد: «لا تخافون» نميگويد از مرگ خوف نداشته باشد. ميگويد: «فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ» اصلاً بايد عاشق مرگ باشيد. چون ميرويد پهلوي سلمان و ابوذر، ميرويد پهلوي حورالعين. ميرويد پهلوي کاخها و باغها و نهرها. هر کس از مرگ ميترسد، پيداست که يک ريگي در کفشش است. قرآن بصائر است، يعني قشنگ ميگويد گول نخور! آدم گاهي خودش هم خودش را نميشناسد. من ممکن است ده شب راجع به عدالت اجتماعي سخنراني کنم. اما يک بزغاله... به من هم ميگويند: معلم قرآن! مفسر قرآن! استاد! حجت الاسلام! همهي اين لقبها را هم ميگويم. اما حضرت عباسي من چطور آدمي هستم. ميگويد: يک بزغاله بدهيد به آقاي قرائتي و بگوييد تقسيم کن. کبابي هايش را براي خودش برمي دارد. پس من در تقسيم يک گوسفند ممکن است عادل نباشم. اما بيست جلسه راجع به عدالت سخنراني کنم. آدم خودش هم گول خودش را ميخورد.
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/1xkNN8R
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر