اندوه سازنده
به فكر سوخت و سازهاى انسانى بودن و در انديشه ضايعات جبران ناپذير، دلى غمبار داشتن ، گريه بر (( حبط اعمال )) ، غصه بر (( تباهى عمر)) ، اندوه بر هدر رفتن نشاط و نيروى جوانى ...
ترسم از زلزله و طوفان نيست
آنچه مى افزايد،
ترس و اندوه مرا،
ريزش كنگره (( ارزش )) هاست .
لرزش پايگه (( انسان )) است .
غربت روح خداگونه انسان ، در عصر
ظلمت زاويه اين دلهاست .
باز، ادامه كلام نبوى (( ص )) :
(( اى ابوذر!...
هر كه بتواند بگريد، پس بگريد.
و اگر نتواند، قلبش را اندوهناك سازد و خود را به گريه بزند.
دلهاى سنگى ، از خداوند دورند ولى نمى دانند.
اى ابوذر!... خداوند مى گويد:
من بر بنده ام دو (( ترس )) را با هم جمع نمى كنم و نيز دو (( امنيت )) را.
اگر كسى در دنيا از من ايمن باشد، در آخرت هراسناك خواهد بود.
و اگر در دنيا خوف و خشيت داشت ، در آن دنيا، در قيامت ، او را ايمن خواهم كرد.
وقتى در آخرت ، گناهان افراد بر آنان عرضه شود، بعضى مى گويند: ما خائف و هراسناك بوديم . آنگاه بخشوده شوند؟...)) (22)
22-يا أ باذر! مَنِ استَطاعَ أ نْ يَبْكِيَ فَلْيَبْكِ وَمَنْ لَمْ يَسْتطِعْ فَلْيُشْعِرْ قَلْبَهُ الْحُزنَ وَلْيَتَباكَ، إ نَّ الْقَلْبَ القاسيَ بَعِيدٌ مِنَ اللّهِ تَعالى وَ لكِنْ لا يَشْعُرُونَ.
يا أ باذر! يَقُولُ اللّه تَعالى : لا اءجْمَعُ عَلى عَبْدٍ خَوْفَيْنِ وَ لا أ جْمَعُ لَهُ أ مْنَينِ، فَإ ذا أ مِنَنِي فِي الدُّنْيا أ خَفْتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَإ ذا خافَنِي فِي الدُّنْيا اَّمَنْتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ....
يا أ باذر! إ نَّ الْعبْدَ لَيُعْرَضُ عَلَيْهِ ذُنُوبُهُ يَوْمَالْقِيامَة فِيمَنْ ذَنَبَ ذُنُوبَهُ، فَيَقُولُ: أ ما إ نِّي كُنْتُ خائِفا مُشْفِقا فَيُغْفَرُ لهُ.
ناى حكمت مواعظ حضرت رسول صل الله عليه وآله وسلم به ابوذر غفارى
مؤ لف : استاد جواد محدّثى
مؤ لف : استاد جواد محدّثى
ادامه مطلب ....
http://www.nooreaseman.com/forum76/thread48237.html
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر