نقل قول:
هرگز نمی شد حدس زد که زمانی برسد که در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران برنامه هایی پخش شوند که رسماً و علناً اعتقاد صریح خود را به این بیان ترویج می کنند که هیچ علاقه ای به قسمت های اصلی فرهنگ ایرانی ندارند و فقط مایلند آنچه که در اشعار ایرج میرزا و یا در کافه های گراند هتلی منورالفکرها گذشته است را به غلط به عنوان تابلوهای فرهنگ ایرانی _ اسلامی ما جا بزنند. |
جهان: اگر در زمینه مفاهیمی مثل "قدرت نرم"، "ملت سازی"، "تئوری سرزمین درخشان در بلندی" و ... مطالعاتی داشته باشید آنگاه به راحتی می توانید متوجه باشید که چرا مقام معظم رهبری از بیش از ۲۰ سال قبل هشدارهای فراوانی را در زمینه "شبیخون فرهنگی"، "ناتوی فرهنگی" و البته "جنگ نرم" مطرح کرده اند.
شرح کامل این مقوله، شاهنامه ای دیگر می طلبد اما طرفه آنکه باید به نیکویی دانست که ثمره اشراف ناکامل به این مقولات، چیزی غیر از "استحاله از درون"، "تغییر سبک زندگی اسلامی و ایرانی" و البته "فتنه" نیست.
آنچه که در ادامه می خوانید گزارشی است تحلیل محور در لابه لای متن یکی از برنامه های صدا و سیما با عنوان "رادیو هفت" که به نحو بارزی در مقابل جویی با سبک زندگی اسلامی و ایرانی قرار دارد و نکته جالب آنکه از نگاه مدیران انقلابی صدا و سیما و البته منتقدان حرفه ای و ارزش مدار نیز تا حدی به دور مانده است.
پر واضح آنکه پرداختن ما به این مسئله بیان کننده تمام ابعاد خاکریزگونه هجوم فرهنگی دشمن نیست اما شاید به قدر ذره ای بتواند اذهان عمومی و مخاطبان ما را با عمق فاجعه ای به نام "شبیخون فرهنگی" آشنا سازد.
*"رادیو هفت" کیست و چه می گوید؟
رادیو هفت برنامه ای تلویزیونی است که در ساعات پایانی هر شب و ظاهراً با رویکرد "آرامش محوری" (Relaxation) برای مخاطبان تلویزیون ایران از شبکه آموزش پخش می شود.
طراحان رادیو هفت ایده این برنامه را از عبارت قدیمی "شب نشینی" گرفته اند و در طول ماه ها اجرای این برنامه نیز این کلمه به وفور از زبان مجریان آن شنیده شده است.
برنامه، شامل اپیزودهای مختلفی از ترانه خوانی، موسیقی، متن خوانی در رادیو هفت هیچ ردّ پایی از خدا دیده نمی شود. بلیّه ای که البته در عموم فیلم های سینمایی، تئاترها و حتی آثار نقاشی و تجسمی جماعت "اپوزیسیون فرهنگی" به وفور دیده می شود و حتی موردی برای استثنا و نقض هم ندارد.توسط هنرمندان و برخی چهره های شهره، دعوت از میهمانان، گفتگو با برخی چهره های خاص و چند قسمت دیگر است که هر شب و با یک موضوع خاص از قبیل مادر، کفش، گاف، یلدا، بو و ... پخش می شود.
اما این همه ماجرا نیست و در زیر لایه های استودیوی ظاهراً صاف و ساده رادیو حقایق دیگری نهفته است.
*درباره پیام های مفهومی رادیو هفت
در اینجا مجددا تأکید می کنیم که پرداخت های ما به "رادیو هفت" تنها حجم کوچکی از بحر عمیق شبیخون فرهنگی است و این قصه در مقولات مشابه و غیر مشابه سری دراز دارد.
و اما ادامه ماجرا...
اساساً تمام مقولاتی که از رسانه ها به سمع و نظر و بصر افکار عمومی می رسند حاوی پیام های واضح و ناواضح هستند و البته رادیو هفت هم از این قاعده مستثنی نیست.
رادیو هفتی ها هر شب با مشتی ترانه های عاشقانه، عبارت "دوستت دارم"، "گفتگوهای سرگذری"، "نگاه پارناس به فرهنگ و هنر" و متأسفانه حتی با تک عبارت های نامه های فدایت شوم مثل "عزیزم"، "بی تو" و... به سراغ بینندگانشان می روند.
این مفاهیم البته در ظاهر مشتی متن خوانی، ترانه خوانی، پلاتوهای مجریان برنامه و صد البته خطاب به مخاطبان نامشخص آن متن ها و شعرها بیان می شوند اما طرفه آنکه گویا رادیو هفتی ها هیچ حسّی نسبت به تابو بودن این مفاهیم ندارند.
در واقع از ظاهر برنامه اینطور به ذهن می رسد که مفاهیم رادیو هفتی در دنیایی سیر می کنند که عشق های حرام، اختلاط محرم و نامحرم و اساساً هیچ قانون و قاعده دینی و حتی عرفی هم وجود ندارد.
ادامه مطلب ....
http://www.nooreaseman.com/forum324/thread48561.html
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر