«جعفر بن ابراهیم » از امام صادق علیه السّلام روایت كرده است كه فرمود :
«اربعة لا یستجاب لهم دعوة :رجل جالس فی بیته یقول :اللّهمّ ارزقنى ،فیقال له :الم امرك فی الطّلب ؟و رجل كانت له امرأة فاجرة فدعا علیها ،فیقال له :الم اجعل امرها الیك ؟و رجل كان له مال فافسده ،فیقول :اللّهمّ ارزقنى ،فیقال له :الم امرك بالاقتصاد ». یعنى :«چهار كساند كه دعایشان مستجاب نیست:
اوّل:
كسى كه در خانهاش مىنشیند و مىگوید :خدایا به من روزى بده ،به او گفته مىشود :مگر من به تو دستور ندادم كه به دنبال روزى بروى ؟
دوّم:
مردى كه زن بدكارهاى دارد و بر او نفرین مىكند ،به چنین فردى گفته مىشود :مگر زمام كار او (طلاق یا نگهداریش )به دست تو نیست ؟
سوّم:
مردى كه مالى دارد و آن را تباه كرده سپس مىگوید :خدایا به من روزى بده ،به او گفته مىشود :مگر به تو فرمان ندادم كه میانه روى پیشه كنى ؟».
سپس حضرت این آیه را تلاوت فرمود :
وَ الَّذِینَ إِذََا أَنْفَقُوا لَمْ یُسْرِفُوا وَ لَمْ یَقْتُرُوا وَ كََانَ بَیْنَ ذََلِكَ قَوََاماً [1].
یعنى :«كسانى كه در مخارجشان اسراف نمىكنند و تنگ هم نمىگیرند بلكه میان این دو ،راه اعتدال را مىپیمایند ».
«و رجل كان له مال فادانه رجلا و لم یشهد علیه فجحده ،فیقال له :أ لم آمرك بالاشهاد ؟.
چهارم:
كسى كه مالى داشت و به فردى قرض داد ،ولى در این قرض دادن ،شاهدى نگرفت ،آن بدهكار هم این قضیه را انكار نمود ،به این فرد گفته مىشود : مگر به تو نگفتم كه به هنگام قرض دادن شاهد بگیر ؟».
پنجمین این افراد در روایت «ولید بن صبیح »آمده است كه :
«و رجل یدعو على جاره و قد جعل اللََّه له السّبیل الى ان یتحوّل عن جواره ببیع داره ».
یعنى :«پنجم مردى كه بر همسایهاش نفرین مىكند در حالى كه خداوند متعال راهش را باز گذاشته كه خانهاش را بفروشد و از آنجا كوچ كند ».
_________________
(1)سوره فرقان ،آیه 67.
«اربعة لا یستجاب لهم دعوة :رجل جالس فی بیته یقول :اللّهمّ ارزقنى ،فیقال له :الم امرك فی الطّلب ؟و رجل كانت له امرأة فاجرة فدعا علیها ،فیقال له :الم اجعل امرها الیك ؟و رجل كان له مال فافسده ،فیقول :اللّهمّ ارزقنى ،فیقال له :الم امرك بالاقتصاد ». یعنى :«چهار كساند كه دعایشان مستجاب نیست:
اوّل:
كسى كه در خانهاش مىنشیند و مىگوید :خدایا به من روزى بده ،به او گفته مىشود :مگر من به تو دستور ندادم كه به دنبال روزى بروى ؟
دوّم:
مردى كه زن بدكارهاى دارد و بر او نفرین مىكند ،به چنین فردى گفته مىشود :مگر زمام كار او (طلاق یا نگهداریش )به دست تو نیست ؟
سوّم:
مردى كه مالى دارد و آن را تباه كرده سپس مىگوید :خدایا به من روزى بده ،به او گفته مىشود :مگر به تو فرمان ندادم كه میانه روى پیشه كنى ؟».
سپس حضرت این آیه را تلاوت فرمود :
وَ الَّذِینَ إِذََا أَنْفَقُوا لَمْ یُسْرِفُوا وَ لَمْ یَقْتُرُوا وَ كََانَ بَیْنَ ذََلِكَ قَوََاماً [1].
یعنى :«كسانى كه در مخارجشان اسراف نمىكنند و تنگ هم نمىگیرند بلكه میان این دو ،راه اعتدال را مىپیمایند ».
«و رجل كان له مال فادانه رجلا و لم یشهد علیه فجحده ،فیقال له :أ لم آمرك بالاشهاد ؟.
چهارم:
كسى كه مالى داشت و به فردى قرض داد ،ولى در این قرض دادن ،شاهدى نگرفت ،آن بدهكار هم این قضیه را انكار نمود ،به این فرد گفته مىشود : مگر به تو نگفتم كه به هنگام قرض دادن شاهد بگیر ؟».
پنجمین این افراد در روایت «ولید بن صبیح »آمده است كه :
«و رجل یدعو على جاره و قد جعل اللََّه له السّبیل الى ان یتحوّل عن جواره ببیع داره ».
یعنى :«پنجم مردى كه بر همسایهاش نفرین مىكند در حالى كه خداوند متعال راهش را باز گذاشته كه خانهاش را بفروشد و از آنجا كوچ كند ».
_________________
(1)سوره فرقان ،آیه 67.
ادامه مطلب ....
http://www.nooreaseman.com/forum58/thread48784.html
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر