از نظر قرآن زیانکارترین و بدبخت ترین آدمها چه کسانی هستند ؟
قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُم بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا
ﺑﮕﻮ ﻛﻪ ﺁﻳﺎ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﻳﺎﻧﻜﺎﺭﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺩم ﺁﮔﺎﻩ ﺳﺎﺯﻳﻢ؟
الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُون أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا
(ﺯﻳﺎﻧﻜﺎﺭﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺩم) ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ (ﻋﻤﺮ ﻭ) ﺳﻌﻰ ﺷﺎﻥ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻓﺎﻧﻰ ﺗﺒﺎﻩ ﮔﺮﺩﻳﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺧﻴﺎﻝ ﺑﺎﻃﻞ ﻣﻰ ﭘﻨﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﻴﻜﻮﻛﺎﺭﻯ ﻣﻰ ﻛﻨﻨﺪ.
سوره مبارکه کهف آیات شریفه ۱۰۳ و ۱۰۴
ﺁﻧﺎﻥ ﻛﺴﺎﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻛﻮﺷﺶ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﻧﻴﺎ ﺣﺎﺻﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﻭ ﺧﻮﺩ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻰ ﭘﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻛﻪ ﻛﺎﺭ ﻧﻴﻚ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.
ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻫﺎﻯ ﻗﺪﻳﻢ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺍﺯ ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﻰ ﻛﺴﻰ ﺁﮔﺎﻩ ﺷﻮﻧﺪ، ظرفی ﺭﺍ ﻛﻪ ﺗﻪ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻰ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺁﺏ ﻛﻨﺪ، ﭘﺲ ﺍﮔﺮ ﻋﺎﻗﻞ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻣﻰ ﻭﺭﺯﻳﺪ، ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺑﻮﺩ ﺳﺨﺖ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎم ﺩﺍﺩﻥ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻣﻰ ﺷﺪ.
ﻭ ﺯﻳﺎﻧﻜﺎﺭﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺩم ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺍﻳﻦ ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﺳﻌﻰ ﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﻫﻴﭻ ﺣﺎﺻﻠﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺪﺳﺖ ﻧﻤﻰ ﺁﻭﺭﻧﺪ، ﻭ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺁﻥ ﻛﺴﺎﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻫﻮﺍ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻮﺭ ﺑﻪ ﺩﺍم ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﻧﺪ، ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﺎﻧﺪﻧﻰ ﭼﻴﺴﺖ ﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩﺷﺪﻧﻰ ﭼﻪ، ﭘﺲ ﻣﺜﻠﺎ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻭﻟﺎﺩﺵ ﺑﻪ ﺭﻧﺞ ﻭ ﺗﻌﺐ ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ، ﻭ ﺩﻳﻦ ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺰﺭﮒ ﻛﺮﺩﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ، ﻭ ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﺳﻦ ﺭﺷﺪ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﭘﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺮﻙ ﻣﻰ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻰ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺩﭼﺎﺭ ﺣﺴﺮﺗﺶ ﻣﻰ ﺳﺎﺯﻧﺪ، ﻭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﻛﺎﺭﻯ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ ﻣﻰ ﻛﻨﻨﺪ ﺗﺸﻴﻴﻊ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﭘﺴﻴﻦ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺳﭙﺮﺩﻩ ﺷﻮﺩ، ﻭ ﻓﺎﺗﺤﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺑﺮ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﮔﻮﺭ ﻭ ﻣﺤﺸﺮ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺗﺮﺍﺯﻭﻯ ﺣﺴﺎﺏ ﺍﺯ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻛﺎﺭﻯ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎم ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻣﺎﻝ ﺗﻠﺎﺵ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ﻭ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﺭﻭﻯ ﻫﻢ ﺍﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ﻣﻰ ﺳﺎﺯﺩ هنرﻯ ﻓﻮﺭﺩ ﺻﺎﺣﺐ ﺷﺮﻛﺖ ﺍﺗﻮمبیل ﺳﺎﺯﻯ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺩﺭ گاو صندوق ﺍﻣﻮﺍﻝ ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﻓﺖ ﻛﻪ ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑﺮ ﻣﺨﺎﺯﻧﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﻭ ﺩﺍﺧﻞ ﺩﺭ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﻃﻠﺎ ﻭ ﺟﻮﺍﻫﺮ ﻭ ﭼﻴﺰﻫﺎﻯ ﮔﺮﺍﻧﺒﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺨﺰﻥ ﻣﺮﻛﺰﻯ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﺍﺧﻞ ﻣﻰ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﻧﺪﻛﻰ ﺁﺳﺎﻳﺶ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ، ﻭ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺍﺯ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺩﺭﻫﺎﻯ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺁﻥ ﺩﺍﺧﻞ ﻣﻰ ﺷﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺭﻭﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﺑﺴﺖ ﻭ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﻏﺮﻓﻪ ﻣﺮﻛﺰﻯ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺭﻭﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺖ، ﻛﻠﻴﺪ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﻥ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩ، ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎم ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﻣﺘﺎﻉ ﺍﺭﺯﺍﻥ ﺩﻧﻴﺎ ﺳﻴﺮ ﺷﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﺎ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻳﺪ، ﻛﻠﻴﺪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺎﻓﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻛﺮﺩﻥ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺣﺎﺻﻞ ﻧﺸﺪ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻦ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻏﺮﻓﻪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﻭﺩﺍﻉ ﮔﻔﺖ.
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺍﺯ ﻣﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺮﻩ ﺍﻯ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻰ ﺁﻭﺭﺩ، ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﺮﺳﻨﮕﻰ ﻭ ﺗﺸﻨﮕﻰ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻛﻪ ﻣﺎﻝ ﺍﺭﺯﺷﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﺧﻠﺎﺹ ﻧﻤﻰ ﻛﻨﺪ، ﺗﺎ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻪ ﺁﺧﺮﺕ ﻛﻪ ﻣﺎﻝ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺟﺎ ﻫﻴﭻ ﺍﺭﺯﺷﻰ ﻧﻴﺴﺖ.
قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُم بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا
ﺑﮕﻮ ﻛﻪ ﺁﻳﺎ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﻳﺎﻧﻜﺎﺭﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺩم ﺁﮔﺎﻩ ﺳﺎﺯﻳﻢ؟
الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُون أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا
(ﺯﻳﺎﻧﻜﺎﺭﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺩم) ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ (ﻋﻤﺮ ﻭ) ﺳﻌﻰ ﺷﺎﻥ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻓﺎﻧﻰ ﺗﺒﺎﻩ ﮔﺮﺩﻳﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺧﻴﺎﻝ ﺑﺎﻃﻞ ﻣﻰ ﭘﻨﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﻴﻜﻮﻛﺎﺭﻯ ﻣﻰ ﻛﻨﻨﺪ.
سوره مبارکه کهف آیات شریفه ۱۰۳ و ۱۰۴
ﺁﻧﺎﻥ ﻛﺴﺎﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻛﻮﺷﺶ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﻧﻴﺎ ﺣﺎﺻﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﻭ ﺧﻮﺩ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻰ ﭘﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﻛﻪ ﻛﺎﺭ ﻧﻴﻚ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.
ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻫﺎﻯ ﻗﺪﻳﻢ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺍﺯ ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﻰ ﻛﺴﻰ ﺁﮔﺎﻩ ﺷﻮﻧﺪ، ظرفی ﺭﺍ ﻛﻪ ﺗﻪ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻰ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺁﺏ ﻛﻨﺪ، ﭘﺲ ﺍﮔﺮ ﻋﺎﻗﻞ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻣﻰ ﻭﺭﺯﻳﺪ، ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺑﻮﺩ ﺳﺨﺖ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎم ﺩﺍﺩﻥ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻣﻰ ﺷﺪ.
ﻭ ﺯﻳﺎﻧﻜﺎﺭﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺩم ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺍﻳﻦ ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﺳﻌﻰ ﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﻫﻴﭻ ﺣﺎﺻﻠﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺪﺳﺖ ﻧﻤﻰ ﺁﻭﺭﻧﺪ، ﻭ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺁﻥ ﻛﺴﺎﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻫﻮﺍ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻮﺭ ﺑﻪ ﺩﺍم ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﻧﺪ، ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﺎﻧﺪﻧﻰ ﭼﻴﺴﺖ ﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩﺷﺪﻧﻰ ﭼﻪ، ﭘﺲ ﻣﺜﻠﺎ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻭﻟﺎﺩﺵ ﺑﻪ ﺭﻧﺞ ﻭ ﺗﻌﺐ ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ، ﻭ ﺩﻳﻦ ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺰﺭﮒ ﻛﺮﺩﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ، ﻭ ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﺳﻦ ﺭﺷﺪ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﭘﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺮﻙ ﻣﻰ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻰ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺩﭼﺎﺭ ﺣﺴﺮﺗﺶ ﻣﻰ ﺳﺎﺯﻧﺪ، ﻭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﻛﺎﺭﻯ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ ﻣﻰ ﻛﻨﻨﺪ ﺗﺸﻴﻴﻊ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﭘﺴﻴﻦ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺳﭙﺮﺩﻩ ﺷﻮﺩ، ﻭ ﻓﺎﺗﺤﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺑﺮ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﮔﻮﺭ ﻭ ﻣﺤﺸﺮ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺗﺮﺍﺯﻭﻯ ﺣﺴﺎﺏ ﺍﺯ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻛﺎﺭﻯ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﻴﺴﺖ.
ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎم ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻣﺎﻝ ﺗﻠﺎﺵ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ﻭ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﺭﻭﻯ ﻫﻢ ﺍﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ﻣﻰ ﺳﺎﺯﺩ هنرﻯ ﻓﻮﺭﺩ ﺻﺎﺣﺐ ﺷﺮﻛﺖ ﺍﺗﻮمبیل ﺳﺎﺯﻯ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺩﺭ گاو صندوق ﺍﻣﻮﺍﻝ ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﻓﺖ ﻛﻪ ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑﺮ ﻣﺨﺎﺯﻧﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﻭ ﺩﺍﺧﻞ ﺩﺭ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﻃﻠﺎ ﻭ ﺟﻮﺍﻫﺮ ﻭ ﭼﻴﺰﻫﺎﻯ ﮔﺮﺍﻧﺒﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺨﺰﻥ ﻣﺮﻛﺰﻯ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﺍﺧﻞ ﻣﻰ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﻧﺪﻛﻰ ﺁﺳﺎﻳﺶ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ، ﻭ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺍﺯ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺩﺭﻫﺎﻯ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺁﻥ ﺩﺍﺧﻞ ﻣﻰ ﺷﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺭﻭﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﺑﺴﺖ ﻭ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﻏﺮﻓﻪ ﻣﺮﻛﺰﻯ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺭﻭﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺖ، ﻛﻠﻴﺪ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﻥ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩ، ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎم ﻛﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﻣﺘﺎﻉ ﺍﺭﺯﺍﻥ ﺩﻧﻴﺎ ﺳﻴﺮ ﺷﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﺎ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻳﺪ، ﻛﻠﻴﺪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺎﻓﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻛﺮﺩﻥ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺣﺎﺻﻞ ﻧﺸﺪ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻦ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻏﺮﻓﻪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﻭﺩﺍﻉ ﮔﻔﺖ.
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺍﺯ ﻣﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺮﻩ ﺍﻯ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻰ ﺁﻭﺭﺩ، ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﺮﺳﻨﮕﻰ ﻭ ﺗﺸﻨﮕﻰ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻛﻪ ﻣﺎﻝ ﺍﺭﺯﺷﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﺧﻠﺎﺹ ﻧﻤﻰ ﻛﻨﺪ، ﺗﺎ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻪ ﺁﺧﺮﺕ ﻛﻪ ﻣﺎﻝ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺟﺎ ﻫﻴﭻ ﺍﺭﺯﺷﻰ ﻧﻴﺴﺖ.
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/1GUOhf6
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر