بیشتر والدین هراس شبانه را با کابوس های شبانه اشتباه می گیرند
ممکن است برای خیلی از پدر و مادرها اتفاق افتاده باشد زمانی که هنوز به اصطلاح خودمان سرشب است و هنوز نخوابیده اند ببینند کودکشان به ناگاه شروع به جیغ و فریاد بکند. از تخت بیرون بیاید و گریه کند. شما زمانی که با دل نگرانی می خواهید او را آرام کنید نه تنها موفق نمی شوید بلکه به طرزی عجیب کودکتان شما را نمی شناسد. چند دقیقه ای می گذرد تا کودک آرام شود و دوباره به خواب ناز فرو برود. بر خلاف آنچه شما فکر می کنید کودکتان کاوبس ندیده است او به هراس شبانه دچار شده است اما نگران نباشید این هراس دوره ای کوتاه مدت است و بدون آنکه به روان کودک آسیبی بزند تمام می شود و کودک شما خواب آهای آرام شبانه را تجربه خواهد کرد.
هراس شبانه چیست؟
کودکان زیادی هستند که هراس شبانه را تجربه می کنند اما بسیاری از آنها از این هراس سربلند بیرون می آیند و به خواب های آرام شب بر می گردند. نگران نباشید آنچه هراس شبانه نامیده می شود هیچ آسیبی بر روان کودک شما وارد نمی کند. البته بگذارید تا همین اول راه به شما توضیح دهیم که هراس شبانه با کابوس فرق دارد. کودکی که دچار هراس شبانه می شود ممکن است جیغ بزند و از تخت بیرون آمده و هراسان در اتاق راه برود، در این حالت با اینکه چشم هایش کاملا باز است اما به طور کامل بیدار نیست و احساس نگرانی و ناراحتی می کند و زمانی که شما تلاش می کنید تا او را آرام کنید ممکن است اصلا شما را نشناسد اما زمانی که می گوئیم یک کودک با کابوس مواجه شده است که کودک خواب بد ببیند و ممکن است بعد از بیدار شدن، بتواند خواب را به یاد بیاورد و آن را بازگو کند. هراس شبانه معمولا زمانی رخ می دهد که کودک در مراحل عمیق خواب قرار دارد و خوشبختانه او از اتفاق هایی که در آن هنگام می افتد چیزی را به یاد نخواهد آورد. می توان گفت که هراس شبانه در واقع برای والدینی که این صحنه ها و حالت های نگران کننده را در کودکشان می بینند بیشتر ناراحت کننده و آزار دهنده است تا برای کودکان.
هراس شبانه معمولا در کودکان سه تا 8 ساله بیشتر رایج بوده و میزان شیوع آن تقریبا 1 تا 6 درصد گزارش شده است. دوره های عود یا بازگشت دوباره این اختلال خواب بعد از درمان معمولا نادر است. سن میانگین بروز هراس شبانه بین 3 تا 4 سالگی است. این حالت معمولا در اوایل شب رخ می دهد و 10 تا 15 دقیقه بیشتر نیز طول نمی کشد.
علل بروز هراس شبانه چیست؟
علت دقیق اختلال خواب هراس شبانه هنوز مشخص نیست اما این اختلال در کودکان با سابقه خانوادگی هراس شبانه و یا راه رفتن در خواب شایع تر است.
تحریک کننده های احتمالی که ممکن است باعث بروز این اختلال شوند عبارتند از: خستگی بیش از حد، هیجانات بیش از حد ، دمای اتاق بالا، اضطراب، سر و صدای ناگهانی، ناراحت و نامناسب بودن تختخواب
چه باید کرد؟
- مهمترین چیز این است که آرامش خود را حفظ کنید. به یاد داشته باشید که هراس شبانه هیچ گونه آسیبی را به کودک شما وارد نمی کند پس بهتر است صبر داشته باشید تا این اختلال خواب برطرف شود.
- تا زمانی که مطمئن نشده اید که حال کودکتان خوب است و در آرامش به سر می برد، او را ترک نکنید و کنارش بمانید. بهتر است در این حالت کودکتان را بیدار نکنید زیرا که ممکن است شما را نشناسد و دچار ناراحتی و هراس بیشتری شود.
- پس از اتمام هراس شبانه و خوابیدن کودکتان می توانید او را از خواب بیدار کنید. اطمینان حاصل کنید که قبل از خوابیدن مجدد، کودکتان به طور کامل از خواب بیدار شده است. این کار می تواند از بروز مجدد این اختلال پیشگیری کند.
- کودک شما در فردای آن شب چیزی از این قضیه را به یاد نخواهد آورد اما بهتر است شما با کودکتان در مورد نگرانی ها و ناراحتی های احتمالی صحبت کنید.
- بهتر است قبل از خوابیدن کودکتان یک فضای آرامش بخش را فراهم کنید. مانند تعریف کردن قصه یا چند دقیقه صحبت کردن در مورد مسایلی که کودکتان را آرام می کند.
اگر هراس شبانه به صورت مکرر اتفاق می افتد و به نظر می رسد که هر شب این اتفاق در یک ساعت مشخص بروز می کند، بهتر است به مدت یک هفته، هر شب 15 دقیقه قبل از آنکه این اتفاق بیافتد خودتان کودکتان را بیدار کنید. این کار می تواند الگوی بروز این اختلال را دچار اختلال کند بدون آنکه تاثیر چشم گیری در کیفیت خواب او داشته باشد. خوشبختانه اکثریت قریب به اتفاق موارد مبتلا به اختلال خواب هراس شبانه بعد از چند وقت بهبود می یابند اما چنانچه این اتفاق به صورت مکرر و بیش از حد معمول بروز کرد حتما به متخصص مراجعه کنید.
ممکن است برای خیلی از پدر و مادرها اتفاق افتاده باشد زمانی که هنوز به اصطلاح خودمان سرشب است و هنوز نخوابیده اند ببینند کودکشان به ناگاه شروع به جیغ و فریاد بکند. از تخت بیرون بیاید و گریه کند. شما زمانی که با دل نگرانی می خواهید او را آرام کنید نه تنها موفق نمی شوید بلکه به طرزی عجیب کودکتان شما را نمی شناسد. چند دقیقه ای می گذرد تا کودک آرام شود و دوباره به خواب ناز فرو برود. بر خلاف آنچه شما فکر می کنید کودکتان کاوبس ندیده است او به هراس شبانه دچار شده است اما نگران نباشید این هراس دوره ای کوتاه مدت است و بدون آنکه به روان کودک آسیبی بزند تمام می شود و کودک شما خواب آهای آرام شبانه را تجربه خواهد کرد.
هراس شبانه چیست؟
کودکان زیادی هستند که هراس شبانه را تجربه می کنند اما بسیاری از آنها از این هراس سربلند بیرون می آیند و به خواب های آرام شب بر می گردند. نگران نباشید آنچه هراس شبانه نامیده می شود هیچ آسیبی بر روان کودک شما وارد نمی کند. البته بگذارید تا همین اول راه به شما توضیح دهیم که هراس شبانه با کابوس فرق دارد. کودکی که دچار هراس شبانه می شود ممکن است جیغ بزند و از تخت بیرون آمده و هراسان در اتاق راه برود، در این حالت با اینکه چشم هایش کاملا باز است اما به طور کامل بیدار نیست و احساس نگرانی و ناراحتی می کند و زمانی که شما تلاش می کنید تا او را آرام کنید ممکن است اصلا شما را نشناسد اما زمانی که می گوئیم یک کودک با کابوس مواجه شده است که کودک خواب بد ببیند و ممکن است بعد از بیدار شدن، بتواند خواب را به یاد بیاورد و آن را بازگو کند. هراس شبانه معمولا زمانی رخ می دهد که کودک در مراحل عمیق خواب قرار دارد و خوشبختانه او از اتفاق هایی که در آن هنگام می افتد چیزی را به یاد نخواهد آورد. می توان گفت که هراس شبانه در واقع برای والدینی که این صحنه ها و حالت های نگران کننده را در کودکشان می بینند بیشتر ناراحت کننده و آزار دهنده است تا برای کودکان.
هراس شبانه معمولا در کودکان سه تا 8 ساله بیشتر رایج بوده و میزان شیوع آن تقریبا 1 تا 6 درصد گزارش شده است. دوره های عود یا بازگشت دوباره این اختلال خواب بعد از درمان معمولا نادر است. سن میانگین بروز هراس شبانه بین 3 تا 4 سالگی است. این حالت معمولا در اوایل شب رخ می دهد و 10 تا 15 دقیقه بیشتر نیز طول نمی کشد.
علل بروز هراس شبانه چیست؟
علت دقیق اختلال خواب هراس شبانه هنوز مشخص نیست اما این اختلال در کودکان با سابقه خانوادگی هراس شبانه و یا راه رفتن در خواب شایع تر است.
تحریک کننده های احتمالی که ممکن است باعث بروز این اختلال شوند عبارتند از: خستگی بیش از حد، هیجانات بیش از حد ، دمای اتاق بالا، اضطراب، سر و صدای ناگهانی، ناراحت و نامناسب بودن تختخواب
چه باید کرد؟
- مهمترین چیز این است که آرامش خود را حفظ کنید. به یاد داشته باشید که هراس شبانه هیچ گونه آسیبی را به کودک شما وارد نمی کند پس بهتر است صبر داشته باشید تا این اختلال خواب برطرف شود.
- تا زمانی که مطمئن نشده اید که حال کودکتان خوب است و در آرامش به سر می برد، او را ترک نکنید و کنارش بمانید. بهتر است در این حالت کودکتان را بیدار نکنید زیرا که ممکن است شما را نشناسد و دچار ناراحتی و هراس بیشتری شود.
- پس از اتمام هراس شبانه و خوابیدن کودکتان می توانید او را از خواب بیدار کنید. اطمینان حاصل کنید که قبل از خوابیدن مجدد، کودکتان به طور کامل از خواب بیدار شده است. این کار می تواند از بروز مجدد این اختلال پیشگیری کند.
- کودک شما در فردای آن شب چیزی از این قضیه را به یاد نخواهد آورد اما بهتر است شما با کودکتان در مورد نگرانی ها و ناراحتی های احتمالی صحبت کنید.
- بهتر است قبل از خوابیدن کودکتان یک فضای آرامش بخش را فراهم کنید. مانند تعریف کردن قصه یا چند دقیقه صحبت کردن در مورد مسایلی که کودکتان را آرام می کند.
اگر هراس شبانه به صورت مکرر اتفاق می افتد و به نظر می رسد که هر شب این اتفاق در یک ساعت مشخص بروز می کند، بهتر است به مدت یک هفته، هر شب 15 دقیقه قبل از آنکه این اتفاق بیافتد خودتان کودکتان را بیدار کنید. این کار می تواند الگوی بروز این اختلال را دچار اختلال کند بدون آنکه تاثیر چشم گیری در کیفیت خواب او داشته باشد. خوشبختانه اکثریت قریب به اتفاق موارد مبتلا به اختلال خواب هراس شبانه بعد از چند وقت بهبود می یابند اما چنانچه این اتفاق به صورت مکرر و بیش از حد معمول بروز کرد حتما به متخصص مراجعه کنید.
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/1qHAOvU
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر