مک دانل داگلاس اف/ای-۱۸ هورنت (به انگلیسی: McDonnell Douglas F/A-18 Hornet) جت جنگنده چندمنظوره فراصوت دوموتوره و تک سرنشینهای است که در اواخر دهه ۱۹۷۰ بر اساس جنگنده آزمایشی وایاف-۱۷ توسط شرکت مکدانل داگلاس و نورتروپ برای استفاده در نیروی دریایی و تفنگداران دریایی آمریکا طراحی شد. این هواپیما هم توانایی نبردهای هوایی و هم قابلیت حمله به اهداف سطحی را دارد و مهمترین ماموریتهایی که برای آن تعریف شده شامل دفاع هوایی از ناوگانهای دریایی، اسکورت جنگندههای دیگر، سرکوب پدافند هواییدشمن، حملات ضربتی و بمباران اهداف زمینی و دریایی، ماموریتهای برتری هوایی، رهگیری جنگندهها و بمبافکنها و موشکهای دشمن، پشتیبانی نزدیک هوایی، و شناسایی هوایی میشود. اف-۱۸ برای انجام ماموریت شبانهروزی در هر نوع شرایط آبوهوایی طراحی شده و قابلیت سوختگیری در هوا و فرود و پرواز از ناوهای هواپیمابر را دارد.
این جنگنده به سفارش نیروی دریایی آمریکا به عنوان جایگزینی برای جنگنده اف-۴ فانتوم، و هواپیماهای تهاجمی ِ آ-۴ اسکایهاوک و آ-۷ کرسر و به عنوان مکملی برای جنگنده رهگیر اف-۱۴ ساخته شد. اولین پرواز آزمایشی اف-۱۸ در سال ۱۹۷۸ انجام شد و از سال ۱۹۸۳ وارد فعالیت رسمی در نیروی دریایی آمریکا شد. در مجموع ۱۴۸۰ فروند از این هواپیما در مدلهای آ، بی، سی و دی ساخته شده و به کشورهای کانادا، استرالیا، کویت، فنلاند، اسپانیا و سوئیس هم صادر شده است. همهکارگی و توانایی انجام ماموریتهای متنوع و اعتمادپذیری بالا از امتیازات این جنگنده است اما به دلیل برد عملیاتی و ظرفیت حمل مهمات کم در مقایسه با جنگندههای دیگر مورد انتقاد قرار گرفتهاست. ابتدا نام اف-۱۸ هورنت (Hornet به معنی زنبور سرخ) برای این جنگنده انتخاب شده بود اما پس از مدتی برای تاکید بر قابلیتهای تهاجمی (حمله به اهداف سطحی) این هواپیما کد اف/ای (اف مخفف فایتر به معنی جنگنده و ای مخفف اتک به معنی تهاجمی) است برای نامگذاری این هواپیما انتخاب شد.
اف/ای ۱۸ هورنت همچنین پایهای برای طراحی جنگنده بزرگتر و پیشرفتهتر اف/ای-۱۸ئی/اف سوپر هورنت بود. سوپر هورنت در دهه ۱۹۹۰ جایگزین جنگنده زمینی آ-۶ اینترودر و در سال ۲۰۰۶ جایگزین جنگندههای سالخورده اف-۱۴ تامکت در نیروی دریایی آمریکا شد.
حداکثر سرعت اف-۱۸ در ارتفاع ۱۲۱۹۰ متری به ۱٫۸ ماخ معادل ۱۹۱۵ کیلومتر در ساعت میرسد. برد عملیاتی آن با دو موشک هوابههوای کوتاهبرد ایم-۹ حدود ۲ هزار کیلومتر و شعاع عملیاتی آن در ماموریتهای هوا به هوا ۷۴۰ کیلومتر است. نیروی محرکه هواپیما را دو موتور توربوفن ساخت شرکت جنرال الکتریک تامین میکنند. حداکثر ظرفیت حمل مهمات اف-۱۸ هم ۶۲۱۵ کیلوگرم است که میتواند شامل انواع موشکها، راکتها و بمبها و یا مخزن سوخت اضافی باشد.
جنگندهٔ اف-۱۸ بر پایهٔ یکی از جدیدترین جنگندههای ساخت شرکت نورثروپ، یعنی وایاف-۱۷ کبرا ساخته شد. در دههٔ ۱۹۷۰، وایاف-۱۷ کبرا جهت انتخاب یک «جنگندهٔ سبک تاکتیکی» برای نیروی هوایی ایالات متحده طراحی و ساخته شد. وایاف-۱۷ و جنگندهٔ اف-۱۶ ساخت جنرال داینامیکس به آخرین مرحله رقابت رسیدند و در نهایت اف-۱۶ توسط نیروی هوایی انتخاب شد. در آن زمان، مقامات ارشد نیروی دریایی، دریافتند که جنگندهٔ دوموتورهٔ ساخت نورثروپ، توان بالقوه بسیار بیشتری نسبت به اف-۱۶ جهت جایگزینی هواپیماهای قدیمی نیروی دریایی، یعنی ای-۷ کورسیر دارد.
نورثروپ و مک دانلداگلاس تصمیم گرفتند به طور مشترک، جنگندهٔ اف-۱۸ را برای ناوهای هواپیمابر ِ نیروی دریایی و جنگندهٔ ای-۱۸ را برای سپاه تفنگداران نیروی دریایی، تولید نمایند. اما این دو پروژه کمی بعد باهم ادغام شدند و نتیجه جنگندهٔ چندماموریتهٔ اف/ای-۱۸ از آب درآمد.
به منظور حفظ قابلیتهای چندماموریته، در قلب جنگندهٔ اف-۱۸ یک رادار پرقدرت چندحالتهٔ ساخت هیوز قرار داده شد که هم در ماموریتهای هوا به هوا و هم در ماموریتهای هوا به زمین، موثر و کارا بود. جنگندهٔ جدید، مجهز به سیستمهای پیچیدة الکترونیکی، نمایشگرهای تلویزیونی، موتورهای قدرتمند، توانایی حمل انواع جنگافزار و قابلیت آئرودینامیکی خاصی بود که اجازه میداد جنگنده بتواند با زاویهٔ حملهٔ بالاتری پرواز نماید. در نهایت، جنگندهٔ اف-۱۸ با قابلیت مانورپذیری خوب و توانایی بسیار موثر در انجام عملیاتهای متفاوت، فراتر از آن چیزی شد که مورد انتظار بود
بدین ترتیب، جنگندهٔ اف-۱۸ با موفقیت وارد خدمت در ناوهای نیروی دریایی و نیروی هوایی تفنگداران دریایی ایالات متحده شد و به تدریج جایگزین جنگندههای آ-۷ کرسر و اف-۴ فانتوم ۲ ِ نیروی دریایی و آ-۴ اسکایهاوکهای قدیمی تفنگداران دریایی گردید.
برای اف/ای-۱۸ انبوهی از ماموریتهای گوناگون تعریف شدهاست: تصرف آسمان و ایجاد برتری هوایی، اسکورت جنگندههای دیگر، سرکوب دفاع هوایی دشمن، عملیاتهای جاسوسی و اکتشافی، هدایت عملیات هوایی، پشتیبانی دور و نزدیک هوایی و قابلیت عملیات در شب.
اف/ای-۱۸ به وسیله سیستم دیجیتالی پرواز با سیم کنترل میشود که این امر کیفیت بسیار خوبی را در هدایت هواپیما سبب میشود و موجب میشود خلبان با سهولت بیشتری به هدایت جنگنده بپردازد. این سیستم به هنگام مانورهای سنگین، به خلبان اجازه میدهد تا تمرکز خود را بر روی عملیات و استفاده از تسلیحات از دست ندهد. نسبت قدرت موتور به وزن این هواپیما در حالت خشک (بدون حالت پسسوز) نیز فوقالعاده است و این جنگنده در هنگام برخورد با دشمن، از توانایی خوبی در استفاده از قدرت بالای موتور در حالت بدون پسسوز پیدا میکند و به این ترتیب میتواند از مصرف بیش از حد سوخت با روشن شدن پسسوز جلوگیری کند.
قدرت بالای این جنگنده که توان خوبی در خارج شدن از مهلکه را به آن میدهد مورد تایید اغلب خلبانان هورنت است. علاوه بر این، اف/ای-۱۸ اولین جنگندهٔ نیروی دریایی است که سیستمهای دیجیتالی را یکپارچه کرده است؛ (MUX) مدار انتقال اطلاعاتی است که تعدادی ورودی را به تعداد کمتری خروجی ترکیب میکند. حسن این نوع طراحی این است که زمینهٔ ارتقاء مداوم را به شکل آسانتری فراهم میسازد. در طی ۱۵ سال عملیات و تجربه، اف/ای-۱۸ ثابت کردهاست که بهترین جنگندهٔ تاکتیکی برای ناوهای هواپیمابر است. اف/ای-۱۸ دارای شاخصههای نظامی مورد علاقهٔ فرماندهان نیروی دریایی ایالات متحدهاست. اف/ای-۱۸ اغلب ماموریتهای خود را در یوگوسلاوی و عراق با موفقیت به انجام رساندهاست و تنها نقصان این جنگنده، کمبود سوخت جهت مداومت پروازی بیشتر است.
050102-N-2984R-118 Persian Gulf (Jan. 2, 2005) Ð An F/A-18A+ Hornet, assigned to the ÓSilver EaglesÓ of Marine Fighter Attack Squadron One One Five (VMFA-115), launches from the flight deck aboard the Nimitz-class aircraft carrier USS Harry S. Truman (CVN 75). Carrier Air Wing Three (CVW-3) embarked aboard Truman is providing close air support and conducting intelligence, surveillance and reconnaissance missions over Iraq. The Truman Strike Group is on a regularly scheduled deployment in support of the Global War on Terrorism. U.S. Navy photo by PhotographerÕs Mate Airman Apprentice Ricardo J. Reyes (RELEASED)
A U.S. Air Force KC-10 Extender aircraft assigned to the 908th Expeditionary Air Refueling Squadron, supplies fuel for four F/A-18 Hornets over the mountains of Afghanistan on Nov. 25, 2010. The KC-10 Extender aircraft is deployed in support of Operation Enduring Freedom and Operation New Dawn at an undisclosed location in Southwest Asia on Nov. 25, 2010. (U.S. Air Force photo by Staff Sgt. Andy M. Kin / Released) 
این جنگنده به سفارش نیروی دریایی آمریکا به عنوان جایگزینی برای جنگنده اف-۴ فانتوم، و هواپیماهای تهاجمی ِ آ-۴ اسکایهاوک و آ-۷ کرسر و به عنوان مکملی برای جنگنده رهگیر اف-۱۴ ساخته شد. اولین پرواز آزمایشی اف-۱۸ در سال ۱۹۷۸ انجام شد و از سال ۱۹۸۳ وارد فعالیت رسمی در نیروی دریایی آمریکا شد. در مجموع ۱۴۸۰ فروند از این هواپیما در مدلهای آ، بی، سی و دی ساخته شده و به کشورهای کانادا، استرالیا، کویت، فنلاند، اسپانیا و سوئیس هم صادر شده است. همهکارگی و توانایی انجام ماموریتهای متنوع و اعتمادپذیری بالا از امتیازات این جنگنده است اما به دلیل برد عملیاتی و ظرفیت حمل مهمات کم در مقایسه با جنگندههای دیگر مورد انتقاد قرار گرفتهاست. ابتدا نام اف-۱۸ هورنت (Hornet به معنی زنبور سرخ) برای این جنگنده انتخاب شده بود اما پس از مدتی برای تاکید بر قابلیتهای تهاجمی (حمله به اهداف سطحی) این هواپیما کد اف/ای (اف مخفف فایتر به معنی جنگنده و ای مخفف اتک به معنی تهاجمی) است برای نامگذاری این هواپیما انتخاب شد.
اف/ای ۱۸ هورنت همچنین پایهای برای طراحی جنگنده بزرگتر و پیشرفتهتر اف/ای-۱۸ئی/اف سوپر هورنت بود. سوپر هورنت در دهه ۱۹۹۰ جایگزین جنگنده زمینی آ-۶ اینترودر و در سال ۲۰۰۶ جایگزین جنگندههای سالخورده اف-۱۴ تامکت در نیروی دریایی آمریکا شد.
حداکثر سرعت اف-۱۸ در ارتفاع ۱۲۱۹۰ متری به ۱٫۸ ماخ معادل ۱۹۱۵ کیلومتر در ساعت میرسد. برد عملیاتی آن با دو موشک هوابههوای کوتاهبرد ایم-۹ حدود ۲ هزار کیلومتر و شعاع عملیاتی آن در ماموریتهای هوا به هوا ۷۴۰ کیلومتر است. نیروی محرکه هواپیما را دو موتور توربوفن ساخت شرکت جنرال الکتریک تامین میکنند. حداکثر ظرفیت حمل مهمات اف-۱۸ هم ۶۲۱۵ کیلوگرم است که میتواند شامل انواع موشکها، راکتها و بمبها و یا مخزن سوخت اضافی باشد.
جنگندهٔ اف-۱۸ بر پایهٔ یکی از جدیدترین جنگندههای ساخت شرکت نورثروپ، یعنی وایاف-۱۷ کبرا ساخته شد. در دههٔ ۱۹۷۰، وایاف-۱۷ کبرا جهت انتخاب یک «جنگندهٔ سبک تاکتیکی» برای نیروی هوایی ایالات متحده طراحی و ساخته شد. وایاف-۱۷ و جنگندهٔ اف-۱۶ ساخت جنرال داینامیکس به آخرین مرحله رقابت رسیدند و در نهایت اف-۱۶ توسط نیروی هوایی انتخاب شد. در آن زمان، مقامات ارشد نیروی دریایی، دریافتند که جنگندهٔ دوموتورهٔ ساخت نورثروپ، توان بالقوه بسیار بیشتری نسبت به اف-۱۶ جهت جایگزینی هواپیماهای قدیمی نیروی دریایی، یعنی ای-۷ کورسیر دارد.
نورثروپ و مک دانلداگلاس تصمیم گرفتند به طور مشترک، جنگندهٔ اف-۱۸ را برای ناوهای هواپیمابر ِ نیروی دریایی و جنگندهٔ ای-۱۸ را برای سپاه تفنگداران نیروی دریایی، تولید نمایند. اما این دو پروژه کمی بعد باهم ادغام شدند و نتیجه جنگندهٔ چندماموریتهٔ اف/ای-۱۸ از آب درآمد.
به منظور حفظ قابلیتهای چندماموریته، در قلب جنگندهٔ اف-۱۸ یک رادار پرقدرت چندحالتهٔ ساخت هیوز قرار داده شد که هم در ماموریتهای هوا به هوا و هم در ماموریتهای هوا به زمین، موثر و کارا بود. جنگندهٔ جدید، مجهز به سیستمهای پیچیدة الکترونیکی، نمایشگرهای تلویزیونی، موتورهای قدرتمند، توانایی حمل انواع جنگافزار و قابلیت آئرودینامیکی خاصی بود که اجازه میداد جنگنده بتواند با زاویهٔ حملهٔ بالاتری پرواز نماید. در نهایت، جنگندهٔ اف-۱۸ با قابلیت مانورپذیری خوب و توانایی بسیار موثر در انجام عملیاتهای متفاوت، فراتر از آن چیزی شد که مورد انتظار بود
بدین ترتیب، جنگندهٔ اف-۱۸ با موفقیت وارد خدمت در ناوهای نیروی دریایی و نیروی هوایی تفنگداران دریایی ایالات متحده شد و به تدریج جایگزین جنگندههای آ-۷ کرسر و اف-۴ فانتوم ۲ ِ نیروی دریایی و آ-۴ اسکایهاوکهای قدیمی تفنگداران دریایی گردید.
برای اف/ای-۱۸ انبوهی از ماموریتهای گوناگون تعریف شدهاست: تصرف آسمان و ایجاد برتری هوایی، اسکورت جنگندههای دیگر، سرکوب دفاع هوایی دشمن، عملیاتهای جاسوسی و اکتشافی، هدایت عملیات هوایی، پشتیبانی دور و نزدیک هوایی و قابلیت عملیات در شب.
اف/ای-۱۸ به وسیله سیستم دیجیتالی پرواز با سیم کنترل میشود که این امر کیفیت بسیار خوبی را در هدایت هواپیما سبب میشود و موجب میشود خلبان با سهولت بیشتری به هدایت جنگنده بپردازد. این سیستم به هنگام مانورهای سنگین، به خلبان اجازه میدهد تا تمرکز خود را بر روی عملیات و استفاده از تسلیحات از دست ندهد. نسبت قدرت موتور به وزن این هواپیما در حالت خشک (بدون حالت پسسوز) نیز فوقالعاده است و این جنگنده در هنگام برخورد با دشمن، از توانایی خوبی در استفاده از قدرت بالای موتور در حالت بدون پسسوز پیدا میکند و به این ترتیب میتواند از مصرف بیش از حد سوخت با روشن شدن پسسوز جلوگیری کند.
قدرت بالای این جنگنده که توان خوبی در خارج شدن از مهلکه را به آن میدهد مورد تایید اغلب خلبانان هورنت است. علاوه بر این، اف/ای-۱۸ اولین جنگندهٔ نیروی دریایی است که سیستمهای دیجیتالی را یکپارچه کرده است؛ (MUX) مدار انتقال اطلاعاتی است که تعدادی ورودی را به تعداد کمتری خروجی ترکیب میکند. حسن این نوع طراحی این است که زمینهٔ ارتقاء مداوم را به شکل آسانتری فراهم میسازد. در طی ۱۵ سال عملیات و تجربه، اف/ای-۱۸ ثابت کردهاست که بهترین جنگندهٔ تاکتیکی برای ناوهای هواپیمابر است. اف/ای-۱۸ دارای شاخصههای نظامی مورد علاقهٔ فرماندهان نیروی دریایی ایالات متحدهاست. اف/ای-۱۸ اغلب ماموریتهای خود را در یوگوسلاوی و عراق با موفقیت به انجام رساندهاست و تنها نقصان این جنگنده، کمبود سوخت جهت مداومت پروازی بیشتر است.
050102-N-2984R-118 Persian Gulf (Jan. 2, 2005) Ð An F/A-18A+ Hornet, assigned to the ÓSilver EaglesÓ of Marine Fighter Attack Squadron One One Five (VMFA-115), launches from the flight deck aboard the Nimitz-class aircraft carrier USS Harry S. Truman (CVN 75). Carrier Air Wing Three (CVW-3) embarked aboard Truman is providing close air support and conducting intelligence, surveillance and reconnaissance missions over Iraq. The Truman Strike Group is on a regularly scheduled deployment in support of the Global War on Terrorism. U.S. Navy photo by PhotographerÕs Mate Airman Apprentice Ricardo J. Reyes (RELEASED) A U.S. Air Force KC-10 Extender aircraft assigned to the 908th Expeditionary Air Refueling Squadron, supplies fuel for four F/A-18 Hornets over the mountains of Afghanistan on Nov. 25, 2010. The KC-10 Extender aircraft is deployed in support of Operation Enduring Freedom and Operation New Dawn at an undisclosed location in Southwest Asia on Nov. 25, 2010. (U.S. Air Force photo by Staff Sgt. Andy M. Kin / Released) ادامه مطلب ....
http://ift.tt/1OF83f6
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر