امام باقر عليه السّلام : اگر سنگى ما را دوست داشته باشد با ما محشور مىشود
و از تفسير عيّاشى روايت است كه بُرَيد بن معوية العِجلىّ مىگويد كه : كُنْتُ عِنْدَ أَبِى جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إذْ دَخَلَ عَلَيْهِ قَادِمٌ مِنْ خُراسَانَ مَاشِيًا فَأخْرَجَ رِجْلَيْهِ وَ قَدْ تَغَلَّفَتَا . وَ قَالَ : أَمَا وَ اللَهِ مَا جَآءَ بِى مِنْ حَيْثُ جِئْتُ إلَّا حُبُّكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ .
فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : وَ اللَهِ لَوْ أَحَبَّنَا حَجَرٌ حَشَرَهُ اللَهُ مَعَنَا ؛ وَ هَلِ الدِّينُ إلاَّ الْحُبُّ ؟ إنَّ اللَهَ يَقُولُ : قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَهَ فَاتَّبِعُونِى يُحْبِبْكُمُ اللَهُ .[1] وَ قَالَ : يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ .[2] وَ هَلِ الدِّينُ إلَّا الْحُبُّ ؟ [3]
بريد بن معاويه ميگويد : « در نزد حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام بودم كه مردى از اهل خراسان كه پياده از آنجا حركت نموده بود بر حضرت داخل شد و پاهاى خود را بيرون آورده نشان داد كه همه شكافته و پاره پاره شده بود . عرض كرد : يابن رسول الله ! به خدا سوگند كه انگيزه حركت من از خراسان تا اينجا جز محبّت شما اهل بيت نبوده است.
حضرت فرمودند : به خدا سوگند اگر پاره سنگى ما را دوست داشته باشد ، خدا او را با ما محشور گرداند ؛ و مگر حقيقت دين غير از محبّت چيز ديگرى است؟ خداوند در قرآن ميفرمايد : اى پيغمبر ! به مردم بگو اگر خدا را دوست داريد از من پيروى كنيد تا شما نيز مورد محبّت خدا قرار گيريد . و نيز مى فرمايد : انصار مدينه مهاجرينى را كه از مكّه بدانجا هجرت كردند دوست داشتند . و مگر دين غير از محبّت چيز ديگرى است ؟»
[1] - قسمتى از آيه 31 ، از سوره 3 : ءَال عمران
[2] - قسمتى از آيه 9 ، از سوره 59 : الحشر
[3] - « بحار الأنوار » طبع كمپانى ، ج 7 ، ص 377 ؛ و از طبع حروفى ، ج 27 ، ص 95
منبع:
کتاب رساله مودّت و نخستین قربانی
و از تفسير عيّاشى روايت است كه بُرَيد بن معوية العِجلىّ مىگويد كه : كُنْتُ عِنْدَ أَبِى جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إذْ دَخَلَ عَلَيْهِ قَادِمٌ مِنْ خُراسَانَ مَاشِيًا فَأخْرَجَ رِجْلَيْهِ وَ قَدْ تَغَلَّفَتَا . وَ قَالَ : أَمَا وَ اللَهِ مَا جَآءَ بِى مِنْ حَيْثُ جِئْتُ إلَّا حُبُّكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ .
فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : وَ اللَهِ لَوْ أَحَبَّنَا حَجَرٌ حَشَرَهُ اللَهُ مَعَنَا ؛ وَ هَلِ الدِّينُ إلاَّ الْحُبُّ ؟ إنَّ اللَهَ يَقُولُ : قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَهَ فَاتَّبِعُونِى يُحْبِبْكُمُ اللَهُ .[1] وَ قَالَ : يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ .[2] وَ هَلِ الدِّينُ إلَّا الْحُبُّ ؟ [3]
بريد بن معاويه ميگويد : « در نزد حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام بودم كه مردى از اهل خراسان كه پياده از آنجا حركت نموده بود بر حضرت داخل شد و پاهاى خود را بيرون آورده نشان داد كه همه شكافته و پاره پاره شده بود . عرض كرد : يابن رسول الله ! به خدا سوگند كه انگيزه حركت من از خراسان تا اينجا جز محبّت شما اهل بيت نبوده است.
حضرت فرمودند : به خدا سوگند اگر پاره سنگى ما را دوست داشته باشد ، خدا او را با ما محشور گرداند ؛ و مگر حقيقت دين غير از محبّت چيز ديگرى است؟ خداوند در قرآن ميفرمايد : اى پيغمبر ! به مردم بگو اگر خدا را دوست داريد از من پيروى كنيد تا شما نيز مورد محبّت خدا قرار گيريد . و نيز مى فرمايد : انصار مدينه مهاجرينى را كه از مكّه بدانجا هجرت كردند دوست داشتند . و مگر دين غير از محبّت چيز ديگرى است ؟»
[1] - قسمتى از آيه 31 ، از سوره 3 : ءَال عمران
[2] - قسمتى از آيه 9 ، از سوره 59 : الحشر
[3] - « بحار الأنوار » طبع كمپانى ، ج 7 ، ص 377 ؛ و از طبع حروفى ، ج 27 ، ص 95
منبع:
کتاب رساله مودّت و نخستین قربانی
تاليف حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسيني طهراني قدسسره
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/1w3cHXI
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر