به مناسبت فرا رسيدن عاشوراي حسيني و با توجه به آنکه در طول تاريخ دشمن سعي کرده با طرح شبهاتي مردم را از حقيقت اين واقعه و عشق به حسين بن علي (ع) و راه آن حضرت (ع) دور کند با حجت الاسلام والمسلمين احمدرضا باوقار، کارشناس کلام و مدير گروه سابق وهابيت پژوهشکده باقرالعلوم (ع) در خصوص يکي از شبهات وهابيت در خصوص اين واقعه گفتگويي انجام داده ايم؛ گفتگوي ما را با اين استاد حوزه و دانشگاه و مولف کتاب "وهابيت" مي خوانيد:
در خصوص روزه روزه عاشورا گاه سخنان و شبهاتي از سوي وهابيت مبني بر اينکه شيعه سنت را به گوشه اي وانهاده و بدعت در دين ايجاد کرده، شنيده مي شود؛ لطفا اصل مساله را تشريح بفرماييد.
مساله اين است روز عاشورا روز حزن شيعه است، از سوي ديگر روايت داريم بني اميه نه تنها با برپايي عزاداري بر امام حسين (ع) مخالف بودند، بلکه براي مقابله عملي، اين روز را روز جشن و شادي معرفي کردند و برخي گفتند روز عاشورا بايد روزه گرفت. در حقيقت وهابيت پيرو خط فکري بني اميه مطرح مي کند، شيعه نه تنها روز عاشورا را که سنت پيامبر (ص) بر آن بود که اين روز را روزه مي گرفت، روزه نمي گيرد، بلکه به عزاداري و سوگواري نيز مي پردازد!
مفهوم سخن شما اين است که روزه اين روز، واجب بوده و شيعه از آن سر باز مي زند؟
ببينيد در ميان افکار وهابيت، روزه روز عاشورا دو مساله دارد يا واجب شمرده شده يا مستحب؛ در حقيقت به طور کلي در خصوص روزه اين روز مباحثي مطرح است که بايد مورد بررسي قرار گيرد تا مساله به خوبي روشن شود.
دلائل اين اقوال طبق منابع شيعه و سني چيست؟
ببينيد اقوال در اين زمينه متفاوت است اما ثابت مي شود که اين سخن وهابيت و عملي که بني اميه انجام دادند، در حقيقت بدعت در دين بوده است.
براي پاسخ به اين مساله بايد گفت اصل اينکه روزه اين روز واجب يا مستحب بوده، روايات آن ضعيف است به طوري که اخيرا در عربستان موسوعه اي از سوي برخي اساتيد دانشگاهي همچون علي حسن علي حلبي، دکتر ابراهيم طه قيسي، دکتر حمدي محمد مراد چاپ شد که اين افراد برخي روايات ضعيف و جعلي را جمع آوري و منتشر کردند که از جمله اين روايات، روايات مربوط به روزه روز عاشوراست.
بنابراين، اهل سنت نيز در خصوص اين مساله چند نظريه دارند نخست آنکه از مبنا ريشه نه تنها وجوب، بلکه استحباب روزه روز عاشورا را زده اند؛ دوم عده اي گفته اند اين احاديث به لحاظ سند مشکل دارد و دسته اي ديگر معتقدند اين روايات از نظر دلالت مشکل دارد. برخي نيز از شيعه و سني معتقدند روزه عاشورا تا پيش از واجب شدن روزه ماه مبارک رمضان واجب بوده و پس از آن، نسخ شده است. به طور مثال مرحوم شيخ صدوق در کتاب من لايحضره الفقيه از امام باقر (ع) نقل مي کند: روزه روز عاشورا قبل از ماه رمضان بود اما چون روزه ماه رمضان نازل شد ترک شد.
روايتي از اهل سنت در اين زمينه نقل کنيد.
در کتاب صحيح بخاري رواياتي آمده مبني بر اينکه پيامبر(ص) روز عاشورا را روزه نمي گرفتند و امر به روزه آن نمي کرده اند.( صحيح بخاري، جلد يک، صفحه 341)
همچنين، حسن ابن علي سقاف شافعي راجع به عاشورا نوشته است: از جمله مطالبي که واقعيت حيات سياسي بني اميه را مي توان اقتباس کرد، اين است که آنها "منطق هدف وسيله را توجيه مي کند"، را دنبال مي کنند. بر اساس اين قاعده براي خود جايز مي دانند که حادثه عاشورا را دفن کنند به همين جهت آنان به جعل اخبار پناه برده و آنها را به حسين (ع) نسبت دادند. (مجله الهادي، سال هفتم، شماره دوم )
بنابراين، مي توان با توجه به منابع ذکر شده نتيجه گرفت روزه روز عاشورا، چه از باب وجوب و چه استحباب، سنديت قطعي و مباني فقهي ندارد و از سوي اهل سنت نيز روايات آن ضعيف شمرده شده تا جايي که خود در موسوعه اي که چاپ کردند، به اين نکته اشاره نمودند. اما بني اميه و در پي آن وهابيت، براي مقابل با شيعه روزه اين روز را سنت پيامبر (ص) معرفي کرده و حتي به شادي و سرور مي پردازند. در حقيقت اين روز، روز حزن اهل بيت(ع) است. در اين خصوص ابوريحان بيروني در کتاب «الاآثار الباقيه» صفحه 524 بيان مي کند: مسلمانان روز عاشورا را به خاطر کشته شدن فرزند رسول خدا(ص) و آتش زدن خيام حرم و بر نيزه کردن سرها و اسب دوانيدن بر اجساد، شوم مي دانستند ولي بني اميه در ايام محرم زينت کرده و عيد گرفتند و مهماني برگزار نمودند. اين رسم در ايام حکومت آنها رواج پيدا کرد و حتي پس از انقراض آنها اين رسم باقي ماند.
منبع: شبستان
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/1tyu5oI
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر