مذاکرات هسته ای ما تقابلی سیاسی و امنیتی در مناسبات بین المللی است و باید با درایتی دیپلماتیک از مسیرهای پرپیچ و خم آن به سلامت عبور کرد اما سلامت رسیدن به قله ی اهداف خاص سیاسی نباید پشتوانه ی اعتقادی ملت را مورد اصابت قراردهد
مذاکرات هسته ای به انتهای مسیر نزدیک می شود و هنوز پیش بینی برآیند مشخص برای آن متصور نیست . آیا بعد از گذشت این همه وقت و صرف هزینه های انسانی و مالی عالی ترین مدیران کشور و نوسانات مختلف بازارهای اقتصادی ، دستاوردی برای ملت ایران بدست خواهد آمد؟ آیا اینکه خود را پیرو مکتب حسین علیه السلام بدانیم و سایرین را سردرمدار لشگر یزید لعنت الله علیه کاری پسندیده است؟ آیا قیاس مذاکرات در خصوص مناقشات هسته ای با آنچه پسر پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله و سلم با سپاه یزید به محاجه نشست مع الفارق بحساب نمی آید؟
درحال حاضر بنظر می رسد 5+1 در مقابل ایران ، تبدیل به آمریکا در مقابل ایران شده است و این یعنی نزدیکی دیدگاه جبهه ی مقابل در برابر ایران و اینکه ما همچنان اصرار بر این داشته باشیم که از شعارهای خالصانه ی اول انقلاب به واسطه ی دشمنی با آمریکا عدول نکنیم ، قطعا ما را در مقابل پارادوکس جایگاه روسیه در مقابل همان شعارها قرار خواهد داد. کارشکنی های روسیه ابرقدرت سابق جنگ سرد همواره در طول تاریخ نه به عنوان یک دوست همسایه که به گواه تاریخ به عنوان دشمنی مترصد غارت ایران ، اگر بیشتر از دشمنی های 50 ساله ی اخیر آمریکا با ایرانیان نباشد ، کمتر هم نیست .
اگر لابی صهیونیسم جهانی در آمریکا به عنوان اصلی ترین پایگاه دشمنی با ایران حرکت می کند ، خود روسیه همواره مواضعی خاضعانه در مقابل جنایت های اینان داشته و دارد . و در این قصه ی خاص هیچگاه موضعی شفاف در برابر رژیم صهیونیستی در هیچ یک از مجامع بین المللی اتخاذ نکرده و چه بسا در صورت غفلتی ناخواسته ، همین لابی آمریکایی اسرائیلی ، تبدیل به لابی اسرائیلی روسی شده و گازنبری اهداف مذاکرات را قیچی کند .چند شاهد تاریخی کوچک به شرح ذیل ، گواه مدعای ماست :
با استناد به اصل "جانشینی دولت" ها و نیز اصل " استمرار دولت " ها در حقوق بین الملل ، اتحاد جماهیر شوروی در قضیه ی تجزیه شدن به چندین کشور ، عملا حقوق دریایی کشورمان را در منافع دریاچه ی خزر نادیده گرفته و بجای تقسیم سهم اتحاد جماهیر شوروی بین کشورهای تازه استقلال یافته ، نسبت به تقسیم کل منافع آن به طور علی السویه بین همسایگان این دریاچه اقدام نموده است .همچنین با عدم تحویل سامانه ی موشکی اس 300 به ایران ، و نیز تاخیرهای بسیار زیاد در موضوع نیروگاه اتمی بوشهر، برگ دیگری در تاریخ را به نام جفا در حق ملت ایران ورق زد .
حال برهه ی مهم تاریخی در خصوص مذاکرات درحال سپری شدن است ، در ایران گفتمان "اعتدال" با رای خیره کننده ی ملت در مقابل گفتمان های دیگر به پیروزی نشست و درست یکسال و اندی بعد ، با کمترین میزان مشارکت مردمی در آمریکا ، مجددا جنگ طلبان "جمهوری خواه" بر مسند قدرت در آمریکا تکیه زدند ، و بیش از پیش به پیجیدگی مذاکرات اضافه کردند و در عین حال نیز نباید از خوش رقصی برخی دشمنان مثل اسرائیل و اعراب در به بن بست نشاندن راه مذاکرات غافل شد .
در اینجا روی سخن با مسئولین است که سرنوشت ملت در حوزه ی سیاسی را به دست گرفته اند ، ملتی که بعد از انقلابی بینظیر در منطقه ، 8 سال جانانه از خود و فرزندانشان گذشتند ، با ترورها ساختند و سی و اندی سال است که با ناجوانمردی های تحریمی در حال مبارزه هستند ، حال قرار است در مذاکرات به چه دستاوردی خشنود باشند ؟اینکه گمان کنیم با تمام شعارهای اول انقلاب رفتیم پای میز و بدون کمترین آوانسی به حریفان ، همه را ضربه کردیم و برگشتیم ، که اسمش را از مذاکره باید به "فوتبال یک گله" تغییر دهیم ، و اگر غیر از این است ، و باید در مذاکره یک امتیاز داد و سعی کرد دو امتیاز گرفت ، دیگرقیاس این نوع مجادلات سیاسی با رفتار حسینی در قصه ی عاشورا پسندیده نیست.
دشمن ؛ دشمن مانده و استکبار نیز توبه نکرده ، ما نیز ناگزیر در دنیایی قرارداریم که ظلم هست ، غرور هست ، ناجوانمردی هست و تمام بدیها در مقابل اندکی از خوبی ها مانده اند ، حال باید صبر علی و حسن علیهم السلام را پیشه کنیم یا هیهات من الذله ی حسین ( ع ) را مصداق ببخشیم ؟ چون علی و حسن و رضا علیهم السلام ، در کنار حکومت جور بمانیم و مراقبت از جان مسلمین و دین پیامبرش را سرلوحه کنیم یا دست از این قیاس ها برداریم و با قوه ی عقل معاش در کنار عقل معاد ، به حل معضلات بیاندیشیم ؟
مذاکرات هسته ای به انتهای مسیر نزدیک می شود و هنوز پیش بینی برآیند مشخص برای آن متصور نیست . آیا بعد از گذشت این همه وقت و صرف هزینه های انسانی و مالی عالی ترین مدیران کشور و نوسانات مختلف بازارهای اقتصادی ، دستاوردی برای ملت ایران بدست خواهد آمد؟ آیا اینکه خود را پیرو مکتب حسین علیه السلام بدانیم و سایرین را سردرمدار لشگر یزید لعنت الله علیه کاری پسندیده است؟ آیا قیاس مذاکرات در خصوص مناقشات هسته ای با آنچه پسر پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله و سلم با سپاه یزید به محاجه نشست مع الفارق بحساب نمی آید؟
درحال حاضر بنظر می رسد 5+1 در مقابل ایران ، تبدیل به آمریکا در مقابل ایران شده است و این یعنی نزدیکی دیدگاه جبهه ی مقابل در برابر ایران و اینکه ما همچنان اصرار بر این داشته باشیم که از شعارهای خالصانه ی اول انقلاب به واسطه ی دشمنی با آمریکا عدول نکنیم ، قطعا ما را در مقابل پارادوکس جایگاه روسیه در مقابل همان شعارها قرار خواهد داد. کارشکنی های روسیه ابرقدرت سابق جنگ سرد همواره در طول تاریخ نه به عنوان یک دوست همسایه که به گواه تاریخ به عنوان دشمنی مترصد غارت ایران ، اگر بیشتر از دشمنی های 50 ساله ی اخیر آمریکا با ایرانیان نباشد ، کمتر هم نیست .
اگر لابی صهیونیسم جهانی در آمریکا به عنوان اصلی ترین پایگاه دشمنی با ایران حرکت می کند ، خود روسیه همواره مواضعی خاضعانه در مقابل جنایت های اینان داشته و دارد . و در این قصه ی خاص هیچگاه موضعی شفاف در برابر رژیم صهیونیستی در هیچ یک از مجامع بین المللی اتخاذ نکرده و چه بسا در صورت غفلتی ناخواسته ، همین لابی آمریکایی اسرائیلی ، تبدیل به لابی اسرائیلی روسی شده و گازنبری اهداف مذاکرات را قیچی کند .چند شاهد تاریخی کوچک به شرح ذیل ، گواه مدعای ماست :
با استناد به اصل "جانشینی دولت" ها و نیز اصل " استمرار دولت " ها در حقوق بین الملل ، اتحاد جماهیر شوروی در قضیه ی تجزیه شدن به چندین کشور ، عملا حقوق دریایی کشورمان را در منافع دریاچه ی خزر نادیده گرفته و بجای تقسیم سهم اتحاد جماهیر شوروی بین کشورهای تازه استقلال یافته ، نسبت به تقسیم کل منافع آن به طور علی السویه بین همسایگان این دریاچه اقدام نموده است .همچنین با عدم تحویل سامانه ی موشکی اس 300 به ایران ، و نیز تاخیرهای بسیار زیاد در موضوع نیروگاه اتمی بوشهر، برگ دیگری در تاریخ را به نام جفا در حق ملت ایران ورق زد .
حال برهه ی مهم تاریخی در خصوص مذاکرات درحال سپری شدن است ، در ایران گفتمان "اعتدال" با رای خیره کننده ی ملت در مقابل گفتمان های دیگر به پیروزی نشست و درست یکسال و اندی بعد ، با کمترین میزان مشارکت مردمی در آمریکا ، مجددا جنگ طلبان "جمهوری خواه" بر مسند قدرت در آمریکا تکیه زدند ، و بیش از پیش به پیجیدگی مذاکرات اضافه کردند و در عین حال نیز نباید از خوش رقصی برخی دشمنان مثل اسرائیل و اعراب در به بن بست نشاندن راه مذاکرات غافل شد .
در اینجا روی سخن با مسئولین است که سرنوشت ملت در حوزه ی سیاسی را به دست گرفته اند ، ملتی که بعد از انقلابی بینظیر در منطقه ، 8 سال جانانه از خود و فرزندانشان گذشتند ، با ترورها ساختند و سی و اندی سال است که با ناجوانمردی های تحریمی در حال مبارزه هستند ، حال قرار است در مذاکرات به چه دستاوردی خشنود باشند ؟اینکه گمان کنیم با تمام شعارهای اول انقلاب رفتیم پای میز و بدون کمترین آوانسی به حریفان ، همه را ضربه کردیم و برگشتیم ، که اسمش را از مذاکره باید به "فوتبال یک گله" تغییر دهیم ، و اگر غیر از این است ، و باید در مذاکره یک امتیاز داد و سعی کرد دو امتیاز گرفت ، دیگرقیاس این نوع مجادلات سیاسی با رفتار حسینی در قصه ی عاشورا پسندیده نیست.
دشمن ؛ دشمن مانده و استکبار نیز توبه نکرده ، ما نیز ناگزیر در دنیایی قرارداریم که ظلم هست ، غرور هست ، ناجوانمردی هست و تمام بدیها در مقابل اندکی از خوبی ها مانده اند ، حال باید صبر علی و حسن علیهم السلام را پیشه کنیم یا هیهات من الذله ی حسین ( ع ) را مصداق ببخشیم ؟ چون علی و حسن و رضا علیهم السلام ، در کنار حکومت جور بمانیم و مراقبت از جان مسلمین و دین پیامبرش را سرلوحه کنیم یا دست از این قیاس ها برداریم و با قوه ی عقل معاش در کنار عقل معاد ، به حل معضلات بیاندیشیم ؟
ادامه مطلب ....
http://ift.tt/1pzmBUh
منبع:انجمن هاي سياسي مذهبي فرهنگي نورآسمان
تبادل لينك
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر